Şis Aleyhisselâmdan sonra, oğlu Enuş, Babasının ve Dedesinin vasiyetini korudu.
Allâh'a, en güzel şekilde ibadet etti.
Kavmine de; Allâh'a, güzel şekilde ibâdet etmelerini emr etti.
(Yakubi-Tarih c. 1, S.8)
Yer yüzünde ilk kez hurma ağacı diken, Enuş idi.
İlk kez, Sadaka veren ve vermeyi teşvik eden de, o idi.
(Mirhand-Rayzatussafa Tercemesí s.117)
Enuş, vefat edeceği sırada, bütün oğulları için Bereket duası yaptı.
Onları, oturdukları mukaddes dağlarından aşağıya inmekten ve içlerinden hiç bir kimsenin, lânetlenmiş Kabil'in oğullar ile düşüp kalkmasına meydan vermekten nehy etti.
Oğlu Kaynan'ı da, yerine bıraktı ve kendisini Adem Aleyhisselâmın, tâbut içindeki cesedi ile de, ilgilenmekle görevlendirdi.
Onun yanında namaz kılmalarını ve Allâhı, çokca anmalrini emr ettikten sonra, vefat etti.
Vefat ettiği zaman, dokuz yüz altmış beş yaşında idi.
Enuş'un alnında peygamberlik Nûru parıldardı.
Hâbil'in katili Kabil de, onun zamanında öldürülmüştür
Sayfa 70
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Mevt i'dam değil, hiçlik değil, fena değil, inkıraz değil, sönmek değil, firak-ı ebedî değil, adem değil, tesadüf değil, fâilsiz bir in'idam değil. Belki bir Fâil-i Hakîm-i Rahîm tarafından bir terhistir, bir tebdil-i mekândır. Saadet-i Ebediye tarafına, vatan-ı aslîlerine bir sevkiyattır. Yüzde doksandokuz ahbabın mecma'ı olan âlem-i berzaha bir visal kapısıdır.
Sayfa 229
