A

Bazen siz susardınız bir şarkı eşlik ederdi içinizden gelenlere. Veya bir kitabın satır aralarında saklardınız benliğinizden bir cümle. Bir şiir dizesinde kaybolurdu çaresizliğin sızısı. Siz çoğunlukla kelimelere hiçbir şey yapamazdınız ama onlar size her şeyi yapabilirdi. Özellikle mürekkebini kurumuş kan lekelerinin üzerinden bir el yazması gibi işleyen o kelimeler... Zincire vurulmuş zihinlerden kopup, prangalar vurulmuş ruhların kayıp satırları. Kelimeler... Her bir harfi derimin altına nakşetmiş, paramparça edilmiş ruhuma kadar ulaşan ve ardı arkası kesilmeyen, geldikçe uzayan, bitmez bir yokuş yukarı yol olan, uçsuz bucaksız dizeler diyarına sürüklenen ve insanın kanını donduracak cümlelere dönüşen harfler dizesi.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Adam yutkundu, kız nefesini verdi. Adamın gözleri sızladı, kızın dudağının kenarı kıvrıldı. Adamın olmayan kalbi sızladı, kız kusurlu kalbinin yolunu kaybetti. Adam bir uçurumun eşiğinde hissetti, kız uçurumdan düşmüş gibi. Adam gözlerini kaçırdı, kızın gözleri kurtulmak için haykırdı. Adam eldivenlerini eline geçirdi, kız dudağını kanattı ısırmaktan. Adam dudağından akan zehre baktı, kızın kurşuna ihtiyacı yoktu. Adam zaten ölmüştü, kız ölüp ölüp dirilmiş. Adam zırhını kuşandı, kız bir an bile karşı koymadı. Adam bir ateş yaktı, kız çıplak ayaklarla yürüdü üstünde. Adam günahlarının bedelini düşündü, kız masumiyetin çoktan ziyan edildiğini. Adam vazgeç der gibi baktı, kız cesaretlendirmek ister gibi gülümsedi. Adam toprak yutmuş gibi hissetti, kız toprağın altında kalmış gibi.

A

, bir kitap okudu
Puan vermedi·496 syf.·
Beğendi
·
2020 5. kitabı
N. G. Kabal
8.9/10 · 2.412 okunma
"Aylema. Ruhun direnişi. Büyük bir acı karşısında gösterdiğin direnç, ağlamanın ötesindeki duygu; ruh sızlaması. Acıyı ruhuna katıp geldiği yere saldırmak demek, bu bir yangına ateş açmak demek. Çoktan kaybetmişsindir ama bu savaşmayacağın anlamına gelmez çünkü savaşırsak hâlâ bir şansımız var demektir. Çünkü yakacak hiçbir şeyi olmasa o ateşin yanmayacağını, o ateşin söneceğini bilmek demektir. Dar ağacına asıldığında kendi ayağınla iskemleyi itmek kadar, o ipi koparıp ölümden kurtulmak gibidir. Aylema, kendine yaptığın bir devrimdir."
Yok öyle uçurumun kıyısına kadar koşup atlamamak, karanlığın içinde gözlerini de kapatarak aydınlığa meydan okumaktı yaşamak. Yıldızları görebilmek için güneşin batmasını bekleyeceksek eğer durmazdım, kapatırdım tüm ışıkları.