Ölünce bile huzur bulamayacaksa insan tüm bu var olma çabası nedendi? Mezarlığın üzerine eğilip kurumuş beyaz güllerden bir tanesini çektim kitabımın arasında saklamak için; gözyaşlarını bir kitabın arasında kurutamıyordunuz.
"...hep büyük bir çavdar tarlasında oyun oynayan çocuklar getiriyorum gözümün önüne. Binlerce çocuk, başka kimse yok ortalıkta benden başka. Ve çılgın bir uçurumun kenarında durmuşum. Ne yapıyorum, uçuruma yaklaşan herkesi yakalıyorum; nereye gittiklerine hiç bakmadan koşarlarken, ben bir yerlerden çıkıyor, onları yakalıyorum. Bütün gün yalnızca bu işi yapıyorum. Ben çavdar tarlasında çocukları yakalayan biri olmak isterdim. Çılgın bir şey bu, biliyorum, ama ben yalnızca böyle biri olmak isterdim."