Aynur
@aynurce
instagram: aynurce
Hayatın bize getirdikleri için gözyaşı dökmeye ne hacet? Hayatın kendisine şöyle bir bakmak bizi gözyaşlarına boğmaya yetmez mi?
Sayfa 139 - Seneca
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Harekete geçmek için gereksinim duyduğumuz enerjiyi bulmak amacıyla, bize gerçekliğin isteklerimiz ile ters düştüğünü hatırlatacak şeylere, huzursuzluk, acı, öfke gibi duygulara yöneltiyoruz dikkatimizi. Fakat, bu sıkıntılara katlanmak eğer bizim ilerlememize yardımcı olmuyorsa, örneğin sükunetimizi kaybettiğimiz halde ırmakların istediğimiz yönde akmasını sağlayamıyorsak, yaşanan sıkıntılar hiçbir amaca hizmet etmiyor demektir. İşte bu yüzden Seneca bize şöyle söylüyor: Asıl bilgelik, gerçekliği ne zaman kendi isteklerimize göre şekillendirebileceğimizi, değiştirilemeyecek olanı ise ne zaman sükunetle kabulleneceğimizi bilmektir.
Sayfa 133
Dışarıdaki gürültü patırtı hiç bitmeyebilir, yeter ki içimizden yükselen sesler bize rahatsızlık vermesin.
Sayfa 131
Seneca şuna inanıyordu: Arzularımız gerçekleşmediği takdirde nelerle karşılaşabileceğimizi şöyle mantıklıca bir düşünürsek, yaşayabileceğimiz sorunların, yol açtıkları huzursuzluğa kıyasla çok daha küçük olduklarını görürüz. Lucilius'un üzüntü duyması normaldi; üzüntüden krizler geçirmesi değil.
Sayfa 121
Ancak başımıza gelenleri, her zaman ahlaki açıdan değerli insanlar olup olmadığımıza bakarak açıklayamayız. Bize olanların hepsi ille de bizimle ilgili şeylerden kaynaklanmaz.
Sayfa 115