Yıllar boyunca, biz terapistlerin his ve davranışlarını kontrol etmekte zorlanan çocuklar hakkındaki düşünceleri bir kutuptan diğerine doğru kaymıştır. Bir zamanlar, parmaklarimizi ebeveynlere doğrultup "... çocuğun bu davranışı, şu veya bu şekilde sizin hatanız!" derdik. Eğer ebeveynler, biz uzmanların yorumuna bağlı olarak 'fazla sert', 'daga az sert', 'fazla hoşgörülü' veya 'daha az hoşgörülü' diye sınıflandırıldiysa, onların çocukları 'iyi' idi. Bu görüşü pek çok ebeveyn benimsenmedi, zira, hiç olmazsa içlerinde bir suçluluk hissi uyandırilmişti. Özellikle anlayamadıkları nokta, nasıl oluyordu da bir çocuk yetiştirmek için kullandıkları yöntem 'iyi' olurken, aynı ailenin başka bir çocuğu için 'kötü' oluyordu?
Şimdilerde, uzmanların inanci, sarkacin diğer kutba yonelimine çevrilmiş bulunuyor.Basitçe çocuklar "böyle" doğuyor. Huy-mizaç üzerine yapılan birçok araştırma, prensip olarak, çocukların kişiliklerinin "biyolojik" bir bazda, doğuştan belirlenmiş olduğunu kabulleniyor.