—“Eski püsküden nefret ediyorum! Pratik yaşamın gereklerine uymuyor hiç.”
—“Öyledir belki. Fakat eski, güzelliğiyle pratik gereçlerden çok daha üstün olabilir.”
Tanımak mı? Evet, daha gelenin sen olabileceğini düşünmeden tanıdım. Yürüyüşünden. O kaygısızca salınarak yürüyüşünden; bir tek sen böyle yürürsün, sen yürürken dünyanın bütün yolları düzmüş veya önündeki görünmez bir varlık yolları senin için düzeltiyormuş gibi geliyor insana.
Ne var ki sonradan sanatımı yaşayabilme mutluluğu ağır bastı ve gençlik aşkından daha güçlü olduğu anlaşıldı. Eski tutkum, insanın tamamen uyandıktan sonra hatırlayamadığı bir rüya gibi gölgelere gömüldü.