Yarınsızlık. Ne yazık! Vakit de yok kurtarmak için geleceği. Düşünsek bile şimdiden –düşünemiyoruz ya.
Reklam
Günah da her şey gibi unutulabilen bir şeydi. Ayrıca zaman vicdanın ağrı kesicisiydi. Zaman ağrıyı acayip hafifletiyordu. Sonra bir an geliyor, insan, sona eren bir migren krizinin ardından pırıl pırıl uyanır gibi, yükünden tümüyle kurtuluyordu.
Sanki gençliğimiz geçip gitmiş de, giderken bize bir yığın borç takmış gibi. Haksız sayılmazdık, hem gençtik, hem alacaklıydık elbet hayattan. Sorun şuydu ki, hayatın bize borcunu ödemeye hiç niyeti yoktu, ülkemizin de.
Ağladım ağlayacağım, içimde bir isyan gümbürtüsü var, ama icraat yok.
Özetle, yaşamak bir denge meselesidir. Birine aşırı bağlanmak dengesizliktir.
Reklam