Hayat için, aşk için, sevilmek için, dayanmak, var olabilmek, unutmak için, ağrı-sancı-sızı için ve ağrıyı durdurmak için neler almalıyım yanıma?
Yaşadığım zulüm ve yok edişten sonra asla kapılmamam gereken, aptalca ve gülünç, utandırıcı bir duygusallığa kapıldım.
Kendimi çok fena hissediyorum. Yapayalnız, terk edilmiş, unutulmuş.
Kapı aralığından ağlamasını izliyorum. O zaman içimi pek alışık olmadığım bir acıma hissi kaplıyor. Ama bunun sevgiyle alakası yok. Sadece acıyorum ona. Oysa asıl acınacak halde olan benim.
Kimsenin kimseyi yargılayacak durumu yok. Her insan kendi bilir çektiği acının boyutlarını ya da yaşamında anlamın hepten yok olduğunu.
Sayfa 26
