kitapları kapağına göre yargılamamak gerektiğini söylüyoruz hep AMA ŞU KAPAĞA BAKIN!!! O kadar güzel ki bir an önce elime alıp okumak istedim ve iyi ki de öyle yapmışım!!!
mina'nın köyünde her yıl bir kız denize atılarak deniz tanrısına kurban ediliyor. bunu yaparlarsa köylerinin korkunç fırtınalar ve sellerden kurtulacağına, deniz tanrısının öfkesinin dineceğine inanılıyor.
mina'nın abisinin aşık olduğu kız olan shim cheong'un denize atılıp kurban edileceği yıl, mina onun yerine atlıyor ve hikaye böylece başlıyor
ilk kez kore mitolojisine dair bir şeyler okudum ve bu genç kurgu, fantastik kitap gerçekten çok çok güzeldi! fazlasıyla akıcıydı ve zaman zaman anlamlı mesajlar veren bir hikayeydi...
shin karakterine ba yıl dım... o kadar güzel bir karakter oluşturulmuş ki! iyi kalpli, şerefli, sadık ve 'göründüğü kadar korkutucu olmayan' harika bir karakterdi
mina ise çok zeki, fazlasıyla cesur ve insanların fedakarlık olarak nitelendirdiği davranışlarını aslında hiçbir şey yapmama duygusu ile yaşayamayacağını bildiği için "kendisi için" yapan, dürüst ve korkusuz biri...
namgi, kirin, dai, maske... hepsine bayıldım hepsine! karakterlerde bazı klişe özellikler mevcuttu ama yine de hepsi çok tatlıydı
tanrılar, insanların tanrılardan beklentileri, fedakarlık, aşk, aile ve en çok da kader konusu o kadar iyi işlenmişti ki!!
herkesin sizden beklediği veya olması gereken ne olursa olsun kaderinizi kendiniz seçebilirsiniz çünkü kaderiniz sadece size ait...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
çok güzel, fantastik&mitolojik bir kitaptı...
persephone, olimpos şehrinden kaçmak ve çok uzakta özgür bir hayat yaşamak istiyor fakat olimpos şehrine hükmeden 13 tanrıdan biri olan demeter, persephone'nin annesidir ve kızını, acımasızlığıyla tanınan ve önceki 3 karısını öldürdüğü düşünülen zeus ile nişanlanması için pusuya düşürür.
persephone ise bu nişanı kabullenmeyerek kaçar ve çareyi efsanelerden ibaret olduğunu düşündüğü hades ile günahkar bir anlaşma yapmakta bulur.
mitoloji ile biraz ilgiliyseniz, bu kitapta ufak tefek bir sürü güzel detay yakalayabilirsiniz ama buraya hepsini yazmam mümkün değil... en sevdiğim iki tanesinden bahsetmek istiyorum;
• güvenli kelime olarak 'nar' kelimesinin seçilmesi
• charybdis ve scylla kısmı çok ama çok etkileyiciydi... kitabı okursanız bu bölümü okuduğunuzda minik bir araştırma yapmanızı öneririm, bana sorarsanız ışıltılı tanrılar tamamen "scylla ve charybdis arasında kalmak" deyişi üzerine yazılmış
rıza kavramına sürekli değinilmesi çok çok güzeldi, hades o kadar kibar ve ince düşünceli bir karakter ki onu satırlarca övebilirim... persephone ile aşkları da zamanla çok güzel gelişti ve ikisinin de hissettiklerini okumaya ba-yıl-dım, çok romantiklerdi
kitapta beğenmediğim tek kısım evrenini hiç anlamamış olmam maalesef... olaylar modern dünyada geçiyor ve tanrıların kullandığı bir sosyal medya var, telefon kullanıyorlar vs bunları anladım ama mesela tanrıların güçleri var mı? veya "hades'in sahnesi" o kadar kişi tarafından izlenirken, sosyal medyanın da var olduğu bir evrende onun bir efsaneden ibaret olduğunu nasıl düşünebiliyorlar? ulaşım tam olarak nasıl sağlanıyor? evreni tamamlayacak bir sürü unsur eksikti...
kitapta "yetişkin okurlar içindir!" uyarısı olduğunu da ayrıca belirtme gereği duyuyorum çünkü okumak için
kraliyet soyundan bir prenses olan bridget ile özel koruması rhys larsen birbirlerine aşık oluyor fakat bridget'ın asil bir aileden olmayan biriyle birlikteliği yasal değil...
yasak ve imkansız bir aşkı okumak başlarda çok güzeldi ama sonra biraz hayal kırıklığı yaşadım sanırım. bu kitaptaki karakterleri, serinin ilk kitabındaki alex ve ava'dan daha çok sevdim ama yine de bridget ve rhys çiftinden çok zarif, tatlı bir aşk yaratabilecekken bu potansiyelin o smut sahneleriyle harcanmasına öyle üzüldüm ki...
bu tür kitapları okurken feministliğinizi bir kenara bırakıp bunun kurgu olduğunu bilerek okumalısınız, ben bu konuda cidden başarılı olduğumu düşünüyorum ve rhys'i çok sevdim ama yine de onu çok daha farklı düşünmüştüm...
bir de muhtemelen ilk kitapta yazarın tarzına alıştığım için okurken şaşırmam gereken çoğu olayı çok önceden tahmin ettim:(
her şeye rağmen çiftin arasındaki smut sahneler biraz daha romantik olsa muhtemelen çarpık oyunlar benim için serinin favori kitabı olurdu ama olsun... yine de güzeldi
kitabın farklı bir konusu yoktu, klişe bir romantik kitaptı ama olay akışı çok akıcıydı
okumaya başlamadan önce serinin sadece son kitabının çok iyi olduğunu, diğerlerinin vasat olduğunu duymuştum ama ben çarpık aşkı genel olarak beğendim. hızla okunabilecek eğlenceli bir kitaptı, ben çok keyif alarak okudum. reading slump dönemindeyseniz de sizi oradan çekip kurtarabilir
kitapta ava ve alex'in aşkı anlatılıyor, bu ikili birbirlerine ilgi duymamak için çabalıyor çünkü ava'nın abisi alex'in en yakın arkadaşı! fakat elbette bu mümkün olmuyor ve birbirlerine aşık oluyorlar. bunlar spoiler değil çünkü zaten kitaba başladığınızda bu ikilinin aşkının anlatıldığını biliyor oluyorsunuz
olaylar normal bir şekilde ilerlerken beni şok eden çok fazla kısım oldu, hiç beklemediğim şeyler yaşandı ve sanırım benim kitap okurken en sevdiğim şey bu şekilde bir anda şaşırmak!! bu yüzden inanılmaz bir hızla okudum
alex ve ava sevdiğim bir çiftti, atışmaları, birbirlerine pek kimseye bahsetmedikleri sorunlarından ve çocukluklarından bahsetmeleri çok tatlıydı!
kitapla ilgili sevmediğim tek şey bazı şeylerin çok üstünkörü anlatılmasıydı, goodreads'te bir yorum görmüştüm; kitapta "alex arada bir espri yapmaya bile başladı" yazıyor ama biz o esprileri okumuyoruz, bize sadece espri yaptığı anlatılıyor. gerçekten de kitap böyleydi, ava'nın doğum gününden bahsedildi ama o gün neler olduğunu bile doğru dürüst okumadık ve böyle eksiklikler cidden rahatsız ediciydi...
maalesef vasat bir kitaptı
361 sayfalık kitabın yalnızca son 100 sayfası akıcı ilerledi ve başlarda kitabı okumak için, yarım bırakmamak için kendimi çok zorladım maalesef
6 arkadaşın hiç bilmedikleri bir yerde, tehlikeli koşullarda hayatta kalma ve eve dönüş yolunu bulma çabaları anlatılıyor kitapta, tabii ki büyülü bir evrende geçiyor bu olayların hepsi
Kitapla ilgili en -hatta belki de tek- sevdiğim şey Theo Brood... Göründüğünün aksine inanılmaz iyi bir karakterdi. Çok düşünceli, vefalı, yardımsever, iyi niyetli biri. Kitabı tek başına güzelleştirdi gerçekten
Bu kitap serinin ilk kitabı, ikinci kitap henüz yayımlanmadı. Muhtemelen yazar bu ilk kitabında tamamen evreni tanıtmayı amaçlamış çünkü yaratılmak istenen büyü evreni ile ilgili o kadar fazla bilgi vardı ki sürekli bu bilgileri okumaktan olayların gelişimine olan ilgimi kaybettim...
Üstelik kitabın ana karakteri Ren'i hiç ama hiç sevmedim. Fazlasıyla ukala, kendini bilmiş, tek derdi yalnızca kariyer olan, çocukluk arkadaşına zarar gelmesi ihtimalinde dahi endişelendiği şey 'kaybedeceği büyüler' olan, gördüğüm en bencil kitap karakteriydi. İlk sayfalardan itibaren Ren'in böyle biri olduğunu anlıyorsunuz maalesef.
Başkalarının verdiği bilgileri devamlı küçümsemesi çok rahatsız edici ve gerçekten kitabın en başında Ren ile ilgili yapılan tanımlamanın çok doğru olduğunu düşündürüyor
"Sen her zaman haklısın, ne olursa olsun. Sen hep haklı olmak zorundasın. Bu çok yorucu."
Ve gerçekten de Ren'i okumak çok yorucuydu.