ba-yıl-dım, bayıldım BAYILDIM... bazen okuduğunuz kitap o kadar kalp kırıcı olur ki bitirdikten sonra dümdüz durup karşınızdaki duvarı izlersiniz ya, işte bu kitap bana tam olarak bunu yaşattı...
bildiğiniz gibi hiç bitmeyen masal, kırık bir kalp serisinin ikinci kitabı ve bu yüzden konusundan çok bahsetmek istemiyorum, ilk kitabın bittiği yerden direkt olarak devam ediyor çünkü... konusunu merak ederseniz kırık bir kalp kitabı için yaptığım incelemeye bakabilirsiniz.
bu kitapta jacks ve evangeline ortak bir amaç uğruna yeniden bir arada hareket etmek durumunda kalıyorlar ve bu ikiliyi daha çok okuma fırsatımız oluyor. birrr sürü mükemmel sahneleri var!!
olaylar hiç durmuyor, sürekli yeni şeyler oldu ve çok çok akıcı ilerledi, gerçekten ışık hızında okudum!
bir yazar olsaydım aşkı böyle anlatmak isterdim gerçekten, böyle aşkları okumayı o kadar seviyorum ki... yavaş yavaş ilerleyen, beraber bir sürü şey atlatan, gittikçe güçlenen ve iki tarafın da hislerine karşı koyamadığı aşklar!! okuduğum en güzel romantik fantastiklerden biriydi benim için...
jacks... bambaşka bir karakter!
'kalbim kırılsın, üzüleyim ama yeter ki slow burn bir aşkın en iyi şeklini okuyayım' diyorsanız koşun ve bu kitabı okuyun!!
Reklam
bu serinin bu kadar güzel olduğunu bilseydim asla ertelemezdim!!
evangeline fox, anne ve babasını kaybetmesinin ardından şimdi ilk görüşte aşık olduğu sevgilisi luc'u da kaybetmek üzere... luc, evangeline'in üvey kardeşi marisol'e evlenme teklifi eder ve düğünün yapılacağı gün evangeline kendini o kadar çaresiz hisseder ki bir kader tanrısı ile anlaşma yapmak mecburiyetinde kalır...
bu anlaşmaya göre kader tanrısı, luc ile marisol'ün evlenmesini engelleyecek; evangeline de kader tanrısına, onun istediği üç kişiyi öpmek üzere üç öpücük borçlu olacak...
lanetler, masallar, büyüler, kehanetler, kader tanrıları, vampirler, gazete haberleri... bu kitabın evreni gerçekten çok çok güzel! hikaye akışı çok iyiydi, son sayfalara kadar sürekli ne olacağını merak ederek okudum ve sürekli şaşırdığım şeyler oldu, ÇOK GÜZELDİ!
evangeline fox her yönüyle çok iyi bir karakter, sürekli anne ve babasının yaşadığı aşk gibi bir aşk bulmayı ve sonsuza dek mutlu yaşamayı hayal ediyor ve bunu hak ediyor da... hiçkimsenin zarar görmesini istemeyen, iyi kalpli ama aynı zamanda zeki biri evangeline.
jacks fazlasıyla kurnaz ama gerçekten muhteşem biri ve laneti o kadar üzücü ki... lanetini öğrenince onun yerine benim kalbim kırıldı:( caraval serisini okumadığım için jacks'i sadece bu kitapta anlatıldığı kadar tanıyorum ve evangeline'i önemsediğine inanmak istiyorum, ikinci kitapta bu ikiliyi daha çok okuyabilirim umarım...
jacks'in evangeline'e "küçük tilki" demesi>>>
ve 'zihne seslenme' okuyorum, YİNE!! buna bayıldığımı her defasında söylüyorum, o kadar güzel bir şey ki... zihne seslenme olayının olduğu tüm kitapları bulup okuyasım var cidden!
kırık bir kalp serisi, caraval serisi ile aynı evrene sahip ve bu yüzden önce caraval serisinin okunması daha mantıklı ama ben öyle yapmamış
bu seri o kadar güzeldi ki, iki kitabı da inanılmaz bir hızla okudum...
ilk kitap çoğunlukla aren ve lara'nın aşkını anlatırken; ikinci kitap biraz daha savaş, strateji, aksiyon ağırlıklıydı.
kitabı okurken en net hissettiğim şey heyecandı, sürekli bir aksiyon vardı ve sayfaları hızla çevirmek istedim. serinin çift bakış açısıyla yazılması ve böylece iki karakterin de düşüncelerini, hissettiklerini okumak en sevdiğim özelliklerinden biri zaten
aren kitap boyunca ÇOK kararsızdı ama hiç kızmadım bunun için çünkü haklıydı... lara'ya olan hislerine karşı koyamıyor ama diğer yandan artık ona güvenemiyor, üstelik kendisi güvense bile halkının lara'ya asla güvenmeyecek olduğunu biliyor... aren'in 'yapması gereken' şeyler ile 'yapmak istediği' şeyler hiç aynı değildi ve bulunduğu durumun zorluğu cidden çok iyi anlatılmıştı...
lara'nın cesareti, kararlılığı, zekası ise muhteşemdi, kesinlikle okuduğum en güçlü karakterlerden biriydi! istemeden de olsa sebep olduğu şeylerden dolayı duyduğu pişmanlık o kadar kuvvetliydi ki lara'ya gerçekten çok ama çok üzüldüm:(
lara'nın kız kardeşlerini tanımak da çok güzeldi ama yan karakterler arasında jor kesinlikle favorimdi! çok komik ama aynı zamanda ciddi ve koruyucu biriydi. serinin sonraki kitaplarında anlatılacak olan keris ve zarrah'yı da hain kraliçe'de tanıdım ve o kadar çok sevdim ki devam kitaplarının çevirilmesini merakla bekliyorum!
kısacası, aren ve lara'nın hikayesi gerçekten çok ama çok güzeldi...
bu kitabı o kadar beğendim ki, 5 üzerinden 226379 yıldız vermek geliyor içimden. Her şeyiyle ama her şeyiyle MUH TE ŞEM Dİ!!
Konusundan bahsedeyim;
Violet Sorrengail, babasının izinden giderek hep katiplik eğitimi almıştı ve kitaplar arasında sakin bir hayat yaşamayı düşünüyordu. Fakat annesi General Sorrengail, Violet'i ejderha binicisi olmaya zorlar ve kızını katılmaya zorladığı bu Basgiath Savaş Akademisi'nin tek bir kuralı var: Mezun ol ya da öl!
Xaden Riorson'ın babası, General Sorrengail tarafından öldürtülen bir isyancıdır ve Violet, Basgiath Savaş Akademisi'nde, kendisini öldürmek isteyen bu düşmanıyla karşı karşıya kalır...
Beğenmediğim hiçbir sahne, hiçbir şey yoktu, hatta kitabı o kadar çok beğendim ki dili ve anlatımı çok akıcı olmasına rağmen tadını çıkararak sahneleri yavaş yavaş ve hayal ede ede okudum, okuyup geçmek değil o evreni yaşamak istedim çünkü çok ama çok keyifliydi!
Violet Sorrengail... Daha önce bir karakteri bu kadar çok sevdiğimi hiç ama hiç hatırlamıyorum. Son derece zeki, cesur, açık sözlü ve vicdanlı biriydi. Hiçbir hareketi, hiçbir düşüncesi bana sinir bozucu gelmedi ve tam anlamıyla her şeyine hayran kaldım. Tam bir güçlü kadın karakterdi ve bayıldım!!
Xaden'ı çok çok sevdim, düşmandan aşka trope'unu her zaman çok seviyorum ama bu kitapta bazı sahnelerde kalbim cidden yumuşacık oldu... Ve gerçekten bir ejderhaya aşık oldum... Tairn muh-te-şem-di ve bir de Andarna!! Hepsini okumak o kadar güzeldi ki!
Yan karakterlere de bayıldım!! Ridoc çok tatlıydı, Liam daha da tatlıydı<3
Ve son olarak ejderhaların zihne seslenebilmesi çok güzeldi! Çırpınan Kanatlar Evi'nde de kargalar zihne sesleniyordu, bu olaya genel olarak bayıldım sanırım...
Xaden ve Violet kuşkusuz bir şekilde favori çiftim oldu, ikinci kitap umarım bir an önce çıkar!
bu kitap çok çok çok güzeldi...
fallon rossi, luce krallığı'nda yaşayan ve şişenin dibi isimli meyhanede çalışan yarımlık bir su fae'i fakat türünün aksine ana karakterimiz büyü yapamıyor. fallon aynı zamanda ilk öpücüğünün sahibi olan luce prensi dante regio'ya yıllar geçse de hala aşık...
fallon bir gün, bronwen isimli bir kadınla karşılaşıyor ve bu kadın ona bir kehanetten bahsediyor, buna göre; fallon, beş demir kargayı özgür bırakırsa kraliçe olacak!! fallon, dante'nin mevcut kralı devirip tahta geçmesi ve kendisinin de dante'nin yanında kraliçe olabilmesi için kargaları özgür bırakma yolculuğuna adım atıyor ve böylece serüven başlıyor!
kitabın ilk yarısı evreni daha iyi tanımak üzerine yazılmış ama asla sıkıcı değildi, son yarısı ise kargaların da hikayeye dahil olmasıyla beraber İNANILMAZDI!
ben fallon ve dante'yi sanırım çok sevmedim... fallon ve dengesizlikleri, hırsı beni gerçekten çok sinir etti, yine ana karaktere sinir olduğum bir kitap okudum. belki serinin ikinci kitabında sevebilirim... antoni, phoebus ve kargayı ise çok çok sevdim!
fae'ler, safkanlar, büyüler, kargalar, yılanlar, krallıklar, evrene özel oluşturulmuş luce ve karga dili, kehanetler, sırlar, aşk üçgeni, arkadaşlık...
"bana karanlık kalbimi mühürlemeye niyetli bir gülümseme armağan etti, ben de onu yudum yudum içime çektim."
merda! bu kitap gerçekten çok güzeldi!
sadece bir smut sahnesi inanılmaz cringe'di ama olsun o kadar:(
Reklam