Kendimi boşa hırpalamak, ayaklarımı boşa yormak, gönlümü yok yere kırmak istemiyorum.
Çok mutlu olmak ya da her şeye sahip olmak istemiyorum.
Sadece bana kadarını hak ettiğimi olandan fazlasını değil...
Fakat bu kadar azının içinden daha da azı bana sunulduğunda ben de azalırım.
Azalır, azalır ve bir hiç olur kalırım.
Gönlümde soğuk rüzgarlar esince ellerimin içi kimseyi ısıtmaz benim.
Sessiz sedasız boşluğa karışıp kendimi muallaklara bırakırım.
|Şeyma Nur KOCAKOÇ