Travma yaşayan insanlar üzerinden yıllar geçse de başlarına gelenleri diğer insanları anlatmakta zorluk çeker. Bedenleri korkuyor öfkeyi ve çaresizliği yeniden yaşarken savaşma ya da kaçma dürtüleri yeniden canlanır ancak bu duyguları dile getirmeleri neredeyse imkansızdır.
Travma doğası gereği bizi kavrayışımızın sınırlarına çeker, ortak deneyimin ya da imgelenebilir bir geçmişin dilinden yoksun bırakır.