Meğer ne doldurulmaz bir derinlikmiş yokluğun. Kaderde bu sensizlik de varmış. Her insanın yüzünde
sana benzeyen bir şey aramak da varmış. Sesini duymak varmış şarkılarda, bütün kitaplarda seni okumak varmış. Meğer ne dayanılmaz bir şeymiş yokluğun. Kağıtlara seni yazmak varmış, renk renk düşünmek varmış seni, çiçek çiçek koklamak
varmış. Artık hiç yazmasan da olur hiç gelmesen de ... Meğer ne türlü bir ölümmüş yokluğun.
Nerdesin? Beni unuttun diyemeyeceğim, unutmadığını
biliyorum. Ama düşüm ki, benden uzaklaştığın her kilometre, sana olan sevgimi bir kat daha arttrdı. Senden başka bir şey düşünemez oldum. Geri döndüğün zaman, eminim şaşıracaksın. Böylesine mesafelerle büyüyen, zamanla derinleşen bir
aşkın karşısında olmak kim bilir ne kadar değiştirecek seni ..