"Bak" dedi. "Bu çok doğru işte! Eğer şu memlekette bir işçi sınıfı varsa ki bu sınıfın var olduğunu söylüyoruz, elbet kavgası da olacaktır. Ama bu işçi sınıfı henüz uyanmamışsa bu durum o sınıfın yokluğunu ispatlamaz ki!"
Yeryüzünde binlerce kişi, soluk alıp verdiğimiz süre içinde cephelerde, dağ başlarında, toplama kamplarında, üstün ırkçılık adına sapır sapır dökülürken o, halk çocuklarının açlığını, bakımsızlığını şiirleştirdiği için nasıl suçlular listesine geçerdi?
Doğu; aşağı, barbar, vahşi, şiddete meyilli, medenileşmemiş, çocuksu, irrasyonel, fanatik, durağan, egzotik, heyecan verici ve (bazen de) şehvet uyandırıcıdır. Batı ise aksine üstün, medeni, ölçülü, olgun, rasyonel, dinamik, aydınlanmış ve tanıdıktır.
Fakat bu ikilikler aslında göründüğünden daha karmaşıktır. Batı, Doğu'ya hem ilgi duymakta hem de Doğu'dan tiksinmektedir.