"Hani bazı insanlar vardır, iyilik edersin. Bir edersin, iki edersin, üç edersin. Sonra edemeyecek hale gelirsin de elinden bir şey yapmak gelmez. O zman bir de bakarsın ki ,karşındaki sana düşman kesilmiştir. Hepimiz öyleyiz işte. Bütün iyilikleri , bütün dostlukları, tulumba gibi emeriz. Sonra dostluklar , iyiliklerde de kuyular misali kurur. Işte o zman başlar pandomina, kocaman dedikodu.
Çekilecek bir köşemiz olacak . Yatağimız olacak. Yorganı gözlerimize çekeceğiz. Belki bir deniz kenarı, bir ağaç altı ,bir rüzgar, bir sessiz kahve ,bir bardak çay, bir simit ,bir dilim kaşar peyniri ,bir yarim kilo şarap bulursak dost olarak bu en iyisi . Ama insan ? Yok kardeşim yok , insan bulamayacağız. "