“Söyleyin, niçin birbirimize karşı daha kardeşçe davranamıyoruz? Niçin en iyi insan bile karşısındakinden bir şeyler gizliyormuş gibi, bütün düşündüklerini açıklamıyor da aklının bir köşesinde saklıyor? Niçin sözlerimizin boşa gitmediğini bildiğimiz zamanlarda bile içimizden geçenleri olduğu gibi söyleyemiyoruz? Sanki herkes olduğundan sert görünmek istiyor, duygularını hemen ifade ederse, haksızlık etmiş olacağından korkuyor.”
“ ‘Bunca yıl ne yaptın?’ diye kendi kendime sorarım. Hayatının en iyi senelerini nereye gömdün? Yaşadın mı, yoksa yaşamadın mı? Bak, kendi kendime derim ki, bak dünya nasıl da gitgide soğuyor? Yıllar geçecek ve önce hüzünlü bir yalnızlık sonra da bastonlu titrek bir yaşlılık, ondan sonra da kimsesizlik ve keder...”