idil
@ayseidil
Seversin vazgeçmeyi. Bu işten de vazgeç. Mutluluğundan vazgeçtiğin gibi!
Reklam
Yaşamına son verme girişimi insana özgü bir şeydi. Aynı şeyi yapan ama hastane duvarlarının dışında yaşayan pek çok kişi tanıyordu. Onlar masumiyet ve normallik taslıyorlardı çünkü intihar gibi skandal sayılan bir yolu seçmemişlerdi. Yavaş yavaş öldürüyorlardı kendilerini.
Kimin doğruyu söylediği değil, kimin doğru yanıtı verdiği önemli.
İnsanların mutluluk olasılığı ne kadar yükselirse mutsuzlukları da o kadar artıyor demek
Bugün için mükemmel bir tespit...
Bir toplum; savaş, hiperenflasyon, salgın hastalık vb ciddi bir sorunla karşı karşıya olduğunda intihar sayısında hafif bir artış görülse de depresyon, paranoya, psikoz vakalarında belirgin bir düşüş kaydediliyordu. Söz konusu sorun çözümlendiğinde de vakalar gene normal düzeye dönüyordu. İnsanlar ancak koşullar buna el verdiğinde delirme lüksüne sahiptiler.
Reklam