Elif
@ayselgitbasimdan
Bugünkü kuşaklar daha çok hayatla değil de, hayatın üzerine görüşleriyle meşguldü.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Ağlayıp inlemeyi, arkasından ağladıkları kişilerden çok seviyorlardı.
Tabiat kanunlarına göre insanlar daima bütün yeniliklere karşı gelirler. Ama bu uzun sürmez. Çünkü önemli olan hayatın aldığı biçim değil, hayatın kendisidir.
İnsan için ne yaşayabileceği ne de ölebileceği bir çağ gelince yakınma neye yarardı? Evet, ne yaşayabilir ne ölebilir, ancak toprağa çakılan bir direk gibi çürüyebilirdi.