Eskiden olsa ortalığı birbirine katacağım her ne varsa; şimdi yaşarken sadece durup seyrediyorum. Hayat; yaşarken olmaz dediğin her şeyi seyretmeni sağlıyor. Zamanla şaşırdığın şeyler azalıyor. İnsanlara karşı beklentin azalıyor ve büyüyorsun hayat insanı dinginleştiriyor…
Kabahatinden veya yanlış yaptığını düşündüğü bir şeyden dolayı mahcubiyet duyan biri, yaptığı iyiliği afişe edip övünen bir kişiden çok daha erdemlidir…
Bukowski'nin dediği gibi: “Hayatta kimseyi değiştiremezsin ve kimse için değişmemelisin. Ne sen başkası için mecburi istikametsin; ne de başkası senin için. Yorma kendini; bırak hayatına eşlik etmek isteyenler seninle gelsin…”