Genç ve korkuları olan biriyken, utandığımızda ya da gururumuz kırıldığında bir şeyler olur. Zaman durur. O anda donup kalır. Bir versiyonumuz sonsuza dek o yaşta tutsak kalır.
Nerede tutsak kalır?
Zihninizde hala güvensiz, hala sesini duyuramamış ve sevilmemiş korkulu bir çocuk gizleniyor. O çocuğa ne kadar hızlı ulaşır ve onunla iletişim kurmayı ne kadar çabuk öğrenirseniz hayatınızı o kadar düzene sokarsınız.
Ne de olsa o çocuk sizi bunun için büyüttü, değil mi? Sizi hem kendisiyle hem de ihtiyaçlarıyla ilgilenecek, güçlü bir yetişkine dönüştürmedi mi? Onu kollayıp koruyacak birine? O çocuğu özgürlüğüne kavuşturmanız gerekirken onun tutsağı oldunuz.