Oflaya poflaya okuduğum o kitabımı sonunda bitirebildim hevesle başlamıştım ama biraz hayal kırıklığına uğradım çok sıkıcı ama aynı zamanda da akıcı geldi ikilemde kalarak okudum cümlelerin peşi sıra sıralanması okurken beni heycanlandırıyordu ama birbirinden alakasız sonucu bir yere bağlanmayan cümleler olması beni üzdü genel itibariyle Edouard Leve otobiyografisini gerçekten otoportresini anlattığı bir eser olmuş devamında İntihar adlı kitabı okuyacağım bu kitapla bağlantılı belki onu okuyunca bu kitap hakkındaki görüşlerim değişir.
Blurb;
Okuru yer yer kendisiyile özleştiren, yer yer kıskandıran,utandıran ,kızdıran bir üslupla yazılan Otoportre’nin soluksuz sıralanan cümlelerinde gerçeklikle kurmaca iç içe geçerken bir yaşam bütün çıplaklığıyla portreleşiyor.