Ayşenur
@aysenurrddd
Şu anda okuduğu kitap
Mine Söğüt ile üçüncü buluşmamız oldu bu kitap. Kalemine, diline alıştım. Okumayı da seviyorum. Başkalarının Tanrısı birbirinden bağımsız, bambaşka hayatlar yaşamış, bambaşka kişilikteki sokaklarda yaşayan biri bebek beş kişinin hayatını konu alıyor. Onları her gün görüyoruz ama hiçbir zaman görmüyoruz. Okurken çok fazla kendimi sorguladım diyebilirim. Yaşadığımız hayata ve düzene alışığız, hep daha iyisini daha fazlasını istiyoruz. Gelecek endişelerimiz geçmiş pişmanlıklarımız. Beş insan sokakta ve sadece şu an varlar. Ne hatırlamaktan mutlu oldukları bir geçmişleri ne de planladıklar bir gelecekleri. Onlar şimdiki zamanın insanları.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sanırım kitabı alalı bi beş altı yıl olmuş olabilir. Vakti bu zamanmış diyerek içimi rahatlatıyorum. Arada özellikle ağır olduğunu düşündüğüm kitapları okuduktan sonra bu tarz kitaplar okumak iyi oluyor. Gogol ile tanışma kitabım oldu. Kitap adını da almış olduğu Bir Delinin Hatıra Defteri öyküsü ile başlıyor. Peşinden de Palto ve Burun öyküsü bulunuyor. Özellikle kitabın son sayfası yani yazarımız bizi düşünmeye yönlendiriyor. Öyküler bence bir deliliğin ya da saçmalığın içinde bir yerlere bizi çekiyor. En sevdiğim öykü Palto oldu. Daha hüzünlü ve gerçekçiydi. Bir Delinin Hatıra Defteri de biraz üzdü diyebilirim. Genel olarak çok da beklentide olmayarak çerezlik okunabilecek bir eser.
Bir Delinin Hatıra Defteri (Burun ve Palto Öyküleriyle)Nikolay Gogol · Ren Kitap · 201717,5bin okunma
Dağda on yıl yalnız kaldıktan sonra bilgeliğini paylaşmak için inen Zerdüşt'ün, insanlığa "Üstinsan" kavramını, "ebedi dönüş"ü ve geleneksel ahlakın yıkılıp yeniden inşasını anlattığı, şiirsel ve felsefi bir kitap. Kafamda hala sorular oturmayan noktalar var. İlk başlarda daha akıcı ve anlaşılır gelse de kitaba ara verdiğim noktalar biraz geriletti beni anlamada. Nietzsche ile tanışmak güzeldi. Zerdüşt’ün bakışını anlamaya çalışmak bu sırada kendin ile de yolculuğa çıkmak farklı bir deneyim oldu benim için. Bengi kavramı, sonsuz gücü olan Tanrı’nın ölmesi fikri, üstinsan düşüncesi, deve-aslan-çocuk benzetmesi. Nietzsche felsefesine bir giriş oldu benim için.
Bir süredir okumak istediğim bir yazardı Fatma Aliye. Yazarımız din adı altında ataerkil bir toplumda kadınların neler başarabileceğini gösteren biri. Bu eserinde başkahramanımız Bedia’nın büyüdüğü aileden evliliğine ihanetle yüzleşmesine zenginlik ve fakirlik arasında hayatı için aldığı kararları görüyoruz. Şam’da başlayan hikaye İstanbul’da son buluyor. Bedia üzerinden ilerleyen hikayede yan karakter diyebileceğimiz Helula karakterinin de hayat akışını görüyoruz. Hatta bu durum Bedia’nın düşüncesinde nasıl olduğunu, nasıl olunması gerektiği gibi mesajları da içeriyor. Dönemine göre özellikler kadınlar için güzel bir örnek oluşturacak bir kitap. Yazarın kalemini sevdim. Ki arka kapağı okumak bile yazara hayran olmak için yeterli. Beraber yolumuz devam edecek…
Birbirinden farklı altı hikayeden oluşuyor. Her ne kadar farklı olsalar da doğaya, çevreye, tarihe ilgi duyan yazarımız hikayelerinde bunu bize hissettiriyor. Kitap ilk hikaye olan Kedi Ofisi ismini taşıyor. Hayvanlar, bitkiler, insanlar, canlılar üzerinden kısa kısa hikayeler var. İlk hikaye de kara kedi dışlanıyor, mobinge uğruyor diğer hikayelerde çok uzak olmadığımız gün içinde yaşadığımız ufak detayları bize sunuyor. En sevdiğim hikaye Obbel ve Fil oldu diyebilirim. Filin masumluğunu kullanan Obbel onu köle gibi kullanmaya başlıyor. İyi niyeti suistimal etmek sanırım sadece insanlara özgü…
