"Kötü bir insanım, bu apaçık bir şey," diye düşündü; kiz kardeşine yaptığı öfkeli el işaretinden utanmıştı. Ama onlar da sevgilerinin kırıntısına bile değmediğim halde, beni nicin bu kadar çok seviyorlar? Ah, tek başıma olsaydım, kimseler seymeseydi beni, ben de kimseleri sevmezdim! Bütün bunlar da olmazdı! Cok ilginç: Önümdeki on bes, yirmi yillik sürgün yaşantım sırasında her cümlede kendime haydut diyerek, ağlama gösterilerinde bulunacak kadar alçalacak mıyım? Evet evet. tam da boyle! Ozelikle bunun icin gonderecekler sürgüne beni, onlara gerekli olan bu!.. Işte, yollarda naslda kımıl kımıl, nasıl da bir aşağı bir yukar gidip geliyorlar! Oysa hepsi haydut yaradılışlı, hepsi alçak! Hatta bundan da beter: Budala hepsi! Ama benım sürgüne gönderilmeyeceğımi söyle bakalım, soylu bir öfkeyle nasıl kudurmuşa dönerler!. Ah, nefret ediyorum, hepsinden nefret ediyorum!"