Sevilenler, sevmeyi de öğrenir. Sevilmeyi tatmamış olanın sevginin elifbasını sökmesi de zor oluyor. Sevgisizliğin açtığı narin yaralar pek zor kapanıyor.
Aristoteles'in dediği gibi "Gençlik kolayca kandırılır çünkü çabuk umutlanır." Belki de bu sözü "Gençlik kolayca kandırılır çünkü sadece umutlanır." şeklinde değiştirebiliriz. Beklentiyi dayandıracak tecrübe yoktur. Başlangıçta elimizde sadece umut vardır.
"Şimdi acının ne olduğunu gerçekten biliyordum. Ayağını bir cam parçasıyla kesmek ve eczanede dikiş attırmak değildi bu. Acı, insanın birlikte ölmesi gereken bir şeydi. Kollarda, başta en ufak güç bırakmayan, yastıkta kafayı bir yandan öbür yana çevirme cesaretini bile yok eden şeydi."
"Öldürmek, Buck Jones'un tabancasını alıp güm diye patlatmak değil! Hayır. Onu yüreğimde öldüreceğim, artık sevmeyerek... Ve bir gün büsbütün ölecek."
"Ama beni de öldüreceğini söylemiştin."
"Başlangıçta söyledim. Sonra, seni başka bir biçimde öldürdüm. Yani, seni yüreğimde canlandırarak öldürdüm."