Gücü sayesinde insan üstü olan biri, insanlığa özgü zayıflıkların da üzerinde olmalıdır, yoksa sahip olduğu aşırı güç, onu diğer insanların, hatta onlara eşit olduğu zaman ki kendisinin bile aşağısına çeker.
Şayet Tanrı gibi görünmez ve her şeye kâdir olsaydım, O’nun gibi yardımsever ve iyi olurdum. İnsanları mükemmel yapan güç ve özgürlüktür. Zayıflık ve tutsaklık, sadece kötü adamlar yaratmıştır.
Doğal eğilimlerime hiç karışılmadığı takdirde, benimle hiç ilgilenmeseler bile, onları sevebilirdim. Onlara karşı, her türlü çıkar duygusundan uzak, bütün kâinata gösterebileceğim bir yardımseverlik gösterirdim; fakat onların gururları tarafından heveslendirip, kendilerine özgü kanunlarınca zorlanarak yapmak için o kadar uğraştıkları iyiliği, ben onların hiçbirine özel olarak bağlanmadan ve hiçbir yükümlülüğün altına girmeden, kendiliğinden serbest irademle yapardım. 
Onlardan asla nefret etmiyorum, çünkü nefret etmeyi beceremem, ama hak ettikleri aşağılamayı duymaktan ve bunu onlara göstermekten kendimi alıkoyamıyorum.