Yazarın kendisi ile ilk tanışmamız klasik kitap anlayışından çok farklı. Kitapta en çok dikkatimi çeken şeylerden biri de noktalama işaretleri oldu. Fazlasıyla parantez ve noktalama kullanmış. Kitap üç bölümden oluşmaktadır "önce", "ilişki" ve "sonra". Sevdiğine duygularını gün gün gerek felsefe gerekse şiir tadında yazdığı bir defter okurken kendinizi de sorguluyorsunuz belki de ilişkinizde ki yanlışları farkediyorsunuz. İnce ve naif ruhlu bir insanın hayatını sevgisini okudum sanki bu kitapta. Kitabın son bölümü de sonra. Sevdiğinden sonrası... Okurken kopmalar yaşasam da benim için en keyifli kitaplardandı. Daha çok kişisel duyguların yansıması gibi.
Hepinize şimdiden keyifli okumalar dilerim..
"seni seviyorum" sözünü o çok önemli sözü- çok sık kullanıyordun: bu beni rahatsız ediyordu; sanki fazla sık söylenirse, sıradanlaşacak, içi boşalacak, anlamı yitecekmiş gibi geliyordu bana bir yalana dönüşecekmiş gibi...
bu duygumu anlattım sana; sen de, "peki söylemeyelim - başka birşey söyleyelim ki öteki anlasın", dedin.
ben, "şimdi bir martı uçtu" dedim - biliyorsun; daha önce de, "bırak güvercini uçsun" demiştim.
anladın.
anlıyordun."