Ayşe Alp
@ayshe_5
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Büyük çabalarla birkaç kısa cümle geldi, beni ilerletebilmesi için var gücümle uğraşarak bulup çıkardığım bir avuç yoksul sözcüktü bunlar. Sonra durdum, kafam boşalmıştı, daha fazla dayanamadım. İlerlemeyi hiç başaramadığımı anlayınca oturdum, kocaman açtığım gözlerimi bu son sözcüklere, doldurulmamış kâğıda diktim; küçük, saçı başı karışmış figürler gibi kâğıttan bana bakan tuhaf, titrek harfleri gözden geçirdim ve sonunda hiçbir şey anlamaz oldum, hiçbir şey düşünmüyordum.
Deliliğin damarlarımda dolaştığını ve beynimi yaktığını hissedebiliyordum.
Düşüncelerim bir kez daha dörtnala başıboş koşmaya başladı. Gelişigüzel konuşup durduğumu biliyordum ve ağzımdan çıkan her sözü işitip anlıyordum. Yine saçmalıyorsun, diye çıkıştım kendime. Ama elimden bir şey gelmiyordu. Uyanık yatıp uykuda konuşmak gibiydi. Kafam tüy gibi hafifti, bedenimde ne bir ağrı ne bir sıkışıklık vardı ve ruhum gölgelerden sıyrılmıştı. Hiç direnç göstermeden kendimi akışa bıraktım.
Bir süre karanlığı, hiç akıl erdiremediğim bu yoğun ve dipsiz yokluğu izledim. Düşüncelerime sığmıyordu. Ölçüsüz siyahlıktaydı ve üzerime üzerime geliyordu.