ayşenur özdemir
@aysnurrl
Puan vermedi
Affetmenin getirdiği huzuru en iyi anlatan kitaplardan biri. Aile arkadaşlık aşk ölüm hepsini bir arada görüyoruz ve çok garip anlamlar çıkartıyoruz. Kitapta özellikle hoşuma giden şey ise karakterinlerin kendi içindeki çatışmaları izlemek onların psikolojisinin en derinlerine inmek. Aslında ailemizin geçmişinin bizim kaderimize nasıl yapıştığını ve fark ettiğimizde her şeyin nasıl değişebileceğine yakından şahit oluyoruz,
biz gerçek kimliğinizi buluyoruz benliğimizi.
Jude başlarda en sinir olduğum karakterlerden biriydi ama kitap sonunda ne oldu bilmiyorum gidip kocaman sarılmak istedim. Böyle bir kitap işte başlarda sevdiklerinizden nefret edebilir, nefret ettiklerinize ise sarılmak isteyebilirsiniz.
Lexi ve Gracenin sahneleri, konuşmaları içimi tamamen sıcacık yaptı. Anne ve kızın daha çok sahnesine şahit olmak isterdim. Ve zach nedense benim başlarda en sevdiğim sonlara doğru istemsizce soğuduğum karakter, daha güçlü olmalıydı ama onu da anlıyorum yani işler karışık.
Sonunun böylesine güzel bitmesi benim için çok özeldi hepinize tavsiye ederim.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Puan vermedi·
Beğendi
SPOILER***
Son zamanlarda okuduğum belki de en gizemli kitaptı. Her kelimenin, her cümlenin içinde gizli bir anlam fark ediliş vardı. Ölüm, kaçış, tanıma, sorgulama asıl hayatın özgürleşince güzelleşiceğini gören bir insan, aynı zamanda özgürleştiği anda ölümü karşılayan çaresiz. Ölmek için otobüs otobüs gezen o adam yaşamak için içten içe yalvardı meleğe. Ama çok geçti, ölüm her an bizimleydi.
