ay.hs
@aytiyevski
Çevremdeki siluetler insan değil, insan gibi boyanmış ve yaşama öykünen pozlara sokulmuş vitrin mankenleriydi.
Əsəri bir günə bitirdim. Əsas obrazlarımız yazıçı Rüfət Hüseynzadə və aktrisa Lalə Fətəliyevadır. Hadisələr çox sürətlə iləriləyir, oxuduqca sıxılmırsız. Təkrara çox yol verilməyib. Bütün hadisələr ən incə detalına qədər aydınlaşdırılıb. Bunlar əsərin ən müsbət cəhətlərindəndir. Personajlara gəldikdə isə, Lalənin hərəkətlərinin, öz monotamaşasını yaratmaq istəyinin, qurduğu oyunun səbəblərini onun öz dilindən aydınca oxuyuruq. Amma, yazıçı Rüfət Hüseynzadənin niyə bu qədər asan Lalənin oyununa qapılmasının səbəbləri tam dolğun açıqlanmamışdı. Bu cəhətdən, yazıçı obrazı mənim fikrimcə yarımçıq idi. Onu da qeyd etməliyəm ki, feminizm baxımından çox uğursuz bir əsərdir.
Hər bir insаnın həyаtı özünün səhnəyə qоyduğu bir pyеsdir. Özümüz qururuq, özümüz də оynаyırıq. Uğurun dа, uğursuzluğun dа məsuliyyəti yаlnız öz üstümüzə düşür.
O аrtıq yохdur... Dеyəsən, hеç mən də yохаm... Bəlkə mən hеç əvvəldən оlmаmışаm? Bəlkə mənim bu miskin həyаtım kiminsə qоrхulu bir yuхusu imiş? Əgər mən yохаmsа, оndа bu sətirləri nеcə yаzırаm, kiminçün yаzırаm?