Göz kırpmadan çağlar boyu seyretsem,
Aşkın çağırdığı menzile yetsem,
Pupa-yelken orda kaybolup gitsem,
Bir uçsuz bucaksız umman gözlerin.
Her bahar gönlümde çiçekler açar,
Sarılar giyinen güzde Sen varsın!
Oysa ben bir akşamüstü, oturup turuncu bir yangının eteklerine, yüreği avuçlarımda atan bir can yoldaşıyla dünyayı ve kendimi tüketmek isterdim.
Kimi soylu soyuna güvenir,
Kimi gücüne, kimi servetine;
Ama ben tek bir şeye sahibim,
Senin sevgine.
