Ruh Kadın Ayzıt1000Kitap
Kitabı okuduğum zaman notlar kısmına yazmıştım. Olay örgüsü ve bağlantısı çok iyi. Kitap bitmesin diye dua edebilirim. Çevremin olumlu etkisi işte bu. Sevdiğin bir andan, kandaşın önerir. Sen alırsın okursun ve aradan ne kadar süre geçerse geçsin yad edersin.
“Barut kokusuyla başlayan bir hikâye, umut ve vedayla son buluyor…”
Jülide ve Alp Aslan’ın aşkı, bir pansiyon odasında barut kokusuyla başladı. Kader, onları birbirine yazarken en zorlu sınavları da beraberinde getirdi. Aşkları savaşlardan, kayıplardan ve yeniden dirilişlerden geçti. Ve şimdi, “Onsra 4: Yâd”, bu destanın finalini anlatıyor.
Askeri Kurgu
Vatan Sevgisi ve Fedakarlık
Aşk ve Aile
Seri Final Kitabı (4.Kitap)
Alp Arslan & Jülide Şahin (karakterler)
Son kitapta, üç çocuklu bir aile olarak onların mutluluklarına tanık olurken, geçmişin gölgeleri bir kez daha karşılarına çıkıyor. Ardıl Erce, zorluklarla gelen bir umut ışığı. Ayzıt Arven, huzurun simgesi. Asena ise hem mutluluk hem de acıyla sınanan bir dönemin kapısını açıyor. Alp Aslan’ın Jülide’ye her fırsatta “Evim sensin, başka yere gitmem” deyişi, bu büyük sevdanın en güçlü özeti.
Ama Onsra sadece bir aşk hikayesi değil. Bu kitapta, vatan sevgisinin ve fedakarlığın ne kadar derin olabileceğine de tanık oluyorsunuz.
Kitabın son bölümlerinde, aile büyüyor, zorluklar azalıyor gibi görünse de, son bir sınav Jülide’yi bekliyor. Bu sınavın sonunda, yolları Ata’nın huzurunda birleşiyor. Serinin finalinde, Atatürk’ün huzurunda tamamlanan bu hikaye, yalnızca bir aşkın değil, aynı zamanda vatan sevgisinin ve bağlılığın da bir destanı haline geliyor.
“Onsra 4: Yâd”, aşkın, vatan sevgisinin ve hayatta kalma mücadelesinin unutulmaz bir hikayesi. Finalde hissettireceği burukluk ise kalbinize dokunacak.
Askeri kurgu sevenler ve gerçek bir destana tanık olmak isteyenler için Onsra, bir başyapıt. 
Gökçen Koçan 
DOKUZ YAYINLARI
Gökçen Koçan DOKUZ YAYINLARI
Onsra..
Jülide ve Alp Aslan'a veda vakti geldi..
Seri yad kitabı ile sona eriyor.
Ama içim buruk..
Çok sevdiğiniz karakterlere ve çok sevdiğiniz bir hikayeye veda etmek zor..
Bir barut kokusu ile başladı Jülide ve Alp Aslan'nin hikayesi. Bir pansiyonda. Ama orda kalmadı. Kader onları birbirine yazmıştı. Ama o kader aynı zamanda çok zorlu bir yolda yazmıştı bu ikiliye. Her kitapta tek tek badireler atlattık. Kayıplar yaşadık. İçim paramparça oldu, onlar aşkları ile hayata tutunmaya çalıştıkça. Bir kavuştular, bir ayrı düştüler.. Ama hiç yılmadan devam ettiler.
Son kitapta, mutluluk ile başladık Ardıl Erce, ne kadar zorlu yollarla doğsa da huzuru verdi, bu kırık dökük aileye. Herkesi bir araya getirdi. Doktor bir anne ile asker bir babanın nöbetleri, görevleri arasinda geldi gitti. Büyüdü. Ama Julide'nin sınavı bitmedi bu hayatta.. Gömdükleri yerden kalktı acıları karşısına dikildi. Derken, Ayzıt Arven girdi hayatlarına. Birde Asena Aslan.. Asena... Senin gelişin ile gitti bazı kişiler işte orda yıkıldım ben. Gelişin mutluluk ama giden beni benden aldı.
Üç çocuklu bir ailenin yolu en son büyük büyükbabalarinin yanında son buldu. Ata'min huzurunda kapandı son sayfası serinin..
Askeri kurgu sevenler, ama böyle ciddi ciddi en harbisinden bir askeri kurgu istiyorum diyenler. İşte Onsra tam o seri. Benim kalbimdeki yeri hep bir ayrı olarak kalacak. Hele ikilinin aşkı, yaşadıkları. Nelerden geçtiler de yıkılmadılar.. Her bir sayfasindan keyif alarak okuduğum bu seri bana çok şey kattı. Askeri bir kurgunun Atatürk ile bitmesi, harika ve çok büyük bir detaydı. Bu ülkeyi kuran Ata'min huzurunda selam verdiler son kez bu vatanın evlatları. Yan karakterler, kurgunun olay örgüsü muhteşemdi. Tek bir kusur bulunamayacak harika bir kalem ve kurgu bırakıyorum sizlere. Çok sevdim sizi
Metehan'ın Kaderi1000Kitap
Gökyeleli Atlılar Serisi'nin ilk kitabı Altın Tuğ ve Metehan eserinde;
Hunların birleşmesinden endişeniz duyan Çin İmparatoru Shi Huang rakibin söylediği kehanet üzerine Kurt Altın Tuğ'un ele geçirilmesi için Hun topraklarına sefer düzenler. Asıl hedefe ise Hun Hükümdarı Teoman'ın oğlu Metehan'ı öldürmektir. Çünkü kehanete göre Kurt başlıklı Altın Tuğ'u kime ele geçirirse dünyanın hakimi o olacaktır. Bir Çin prensesi ile evli olan Teoman arkasından dönen dolapların farkında değildir. Ve oğlunu düşmanları Yüeçilerle anlaşması için gönderir.
Yueçi Hükümdarı Metehan'ı karşısında görünce gülerek onu öldürmek için gönderdiklerini söyler. Tarifi imkansız bir kumpasın içinde olduğunu gören Metehan intikam yemini eder ve İmparator Shi Huang'ı yenmek için muazzam bir ordu kurar. Ve gök yeleli atlı birliğini hazırlar. Hiçbir şey kolay değildir. Lakin inancı onu yüce kılar. Kalbinde ise tek bir kişi vardır, Ayzıt Hatun.
Okumanızı ısrarla tavsiye ederim. Öyle ki ister eski çağlar olsun isterse yeni çağlar Türkler her daim kutlu bir millet olmuştur ve olmaya devam edecek.
Nuriye Erdoğan
Nuriye Erdoğan
Jülide;
Annesinin varken yaşattığı yokluğu özleyen kadındı..
Nurhan Jülidenin geçmişini bir bayram sabahı sormuş Jülide ise özetle anlatmayı tercih etmişti..
Onu istemeyen kayınvalidesini yaşattıklarını ve en acısı kaybettiği İmreyi..
Bu bayram diğerlerinden farklı olarak yalnız değildi.. Askeriyeye gidip yeniden annesiyle bayramlaşmış ve sevdikleriyle pikniğe gitmişti..
Piknik te kurulan sofraya gelen etin kesik olduğunu ve Jülide ye ait olduğunu bilicek kadar herkes bu çiftti tanımıştı..
Göreve giden AlpAslan döndüğün de karşılaştığı manzara ile ne yapacağını şaşırsa da bir zaman sonra yine kalabalıktan sıkılmış ve Jülidenin yaşamaması gereken bir durumda onu kırmıştı.. Hayatlarına yeni katılan can onlara melhem olmuştu..
Asker olduğunu anlayan Alp Aslanın tehdit eden Faryab sülalesinin bu sefer oyununa eşlik etmek zorunda kalan ve Sora diye kadınla baş etmek zorunda kalıp tehditlere boyun eğmemişti..Hiç bitmeyen terör uğruna daha kaç can verilicskti bilmiyordu.. Alp Aslan karısını ve emanetini korumuş görevden döndüğün de ise karşısında işinden ihraç edilen karısının onu suçlamasıyla karşılaşmıştı..Yaşadığı şok ile askeriyeye gitmiş kimin yaptığını öğrenmişti..
Melih ise arada ortalığı karıştırıp oda yeterli gelmemiş gibi ikizler ile askeriyeye gelmişti.. Alp Aslanın koruyup kolladığı kız kardeşleri kurda teslimdi.
Bir görev sırasında Veyselin yara alması içlerinde yine hüzün bırakırken mutlu haber ile sevinmiş kutlama yaptıkları sıra gecesin de ise kızlar tarafından ise basılmışlardı.. Arkaların da ise Kemal babaları vardı..
Bir gün Jülide kendini kötü hissedip hastaneye gittiğin de yine olaylara karışmış bir adamın ondan şikayetçi olmasını sağlamışken Alp Aslan’ın yine kendini bir arbede halinde bulması üstüne gittikleri Askeriye de üzerlerine atılan sis
“Arven,” dedi, sesine bulaşan bir aşkla. “Ayzıt lakabını ay prensesi annesinden alan, babasının savaşçı kızı…” Camdan dışarı salınan elini usulca havalandırdı. “Bu sefer biraz senden, biraz benden. Titrek ışıkları üzerimize saçan İmre’nin kardeşi, ardımdan gelecek yiğit Ardıl Erce’nin yâreni…”
Selam! Onsra serisinin dördüncü ve final kitabının yorumuyla geldim!
Kitabın konusu:
En son ikinci kitapta Jülide, Alp Aslan’ı ardında bırakarak gitmişti. Kâm, Alp Aslan’ın Jülide’nin peşine düşmesiyle başlamıştı. Kâm’da rahat bir nefes aldık derken Yad dolu dizgin geldi.
Gelelim yorumuma:
Öncelikle Yad’ın yeri bende çok ayrı. Çünkü ilk kez bir kitabın son okumasını yaptım
Bir kitabın künyesinde adım basıldı. Yazarı kitabı bana ithaf etti. Duygusal bir koalayım o yüzden.
Neyse çok da dağıtmadan
Yad, tam bir final kitabıydı. Muradımıza erdik dedik, ucu açık kalan olaylar oldu. Çok fazla kendimi sorguladığım kısımlar da oldu. Kan ve barut kokusunun kol gezdiği kitapta bize arada (çok nadir) nefes aldırdığı için yazarıma ayrı bir teşekkür ederim
Ardıl Erce’m benim küçük adamım… Malum sahnede baya hıçkıra hıçkıra ağladım okurken. Hatta okurken Gökçen’imi sen naptın diye de darladım. Seri boyunca İmre’nin asla unutulmaması yine içime işleyen detaylardandı.
Benim için bazı kitaplar var. Okuyup bitirince yıllar geçse de bazı sahneleri asla aklımdan çıkaramıyorum. Onsra Yad o kitapların en başında artık.
Nazmiye hanım benim dördüncü kitapta favorim arkadaşlar. Cadıyu bile yola getirdin ya helal olsun sana Hevybanu. Bu işin kitabını yaz okuyalım
Kitabın kapağını sevdim, Melih’imi sevdim, Imre’nin unutulmamasını sevdim. Ay ben topluca kitabı çok sevdim. Bayıldım, ağladım, güldüm, vedalaştım.
Sanırım yolun sonuna geldik -ne kadar kabul etmek istemesem de-
Melih’in Yaren’i olarak başka