Bir dâvâ adamı için mesleğinde tekaüd olup bir kenara çekilmek yoktur. O, yaşadığı müddetçe
devam eden bir kavganın cengâveridir. İçindeki tükenmez vecdin, âzâd kabul etmez bir kölesi gibidir.
Düşüncenin her korkudan âzâd olduğu bir ülke
Bir ülke ki insanları dimdik,
Dünya duvarlarla bölünmemiş,
Kelimeler gönlüm derinliklerinden fışkırır,
Emek kemâle uzatır kollarını,
Aklın ırmağa alışkanlıkların karanlık çölünde kuruyup gitmemiş,
Ne olurdu Tanrım! Benim yurdumda da böyle bir ülke olsam!
... ona görə "Birinci alış" kilsəsi adlanırdı ki, kilsə azad olmuş qulların ilk qazancı ilə tikilmişdi. Bu kilsədə bazar günləri zəncilər sitayiş edir, həftənin qalan günləri isə ağlar orada qumar oynayırdı.
“Səni sevirəm, çünki sənə ehtiyacım var. Sənə ehtiyacım var, çünki səni sevirəm.” (Erich Fromm)
Bu kitaba rəy yazmağı çox istəyirdim, amma kitab özü deyiləcək hər şeyi o qədər aydın ifadə etmişdi