Azoli
@azedeniz
Büyük dünya savaşlarının olmamasına karşın ufak ülkeler arasındaki sayısız savaşlar sürmekte. Büyükler silahlarını küçük ülkelere satarak onları denetiyorlar ve ancak deneyden sonra barış yoluna gidiyorlar. Bunun sonucunda da küçük ülkeler gittikçe daha geri kalıyor ve büyük ülkelerin ekonomik kalkınmalarını sağlamak üzere onlardan sürekli silah alıyorlar. Büyükler ekonomilerinin sürekliliğini küçüklerin geri kalmış ekonomilerine borçlular.
Sayfa 216 - Milliyet Yayınları
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
yalnız insanların başucu eseri.
dostoyevski bu romanında insanların beyin kıvrımlarında neşter dolaştırıyor diyebiliriz. kulak verin dostoyevski'ye, o insanlık adına tüm gerçekleri söyleme cesaretini gösteriyor. insanlık...hani şu kibrinden geçilmeyen, hani şu her şeyi bildiğini sanan, hani şu sen, ben, bizler, hepimiz...
kafası karışık bir adamın kendi iç savaşını, kendi ağzından, kendi gelgitleriyle müthiş bir şekilde akıcı tempoyla anlattığı bir roman, uyumsuz ruhumuzun sessiz çığlığı...
ilk kısım 'yeraltı' ikinci kısım ise 'notlar'
ilk kısımda insanoğlunun derin karakteristik ve psikolojik analizi yer almaktadır. dostoyevski, yaratıcı monologları . bıraktığı her soru işaretini başka bir soru işaretiyle çözmüştür. geçmişten beri süregelen deterministik ilişkiyi biz kitapseverlere kafa karıştırmadan tanımlamıştır. soru soruyu doğurmuş ve cevap da bir sonraki soru içersinde sessizce kaybolup gitmiştir. insanoğluna ait en büyük özellik olan nankörlüğü anlatmış. çok fazla bilmenin işe yaramadığını, gelişmişliğin en büyük tembellikleri doğuracağını acımasız bir şekilde göstermiştir.
ikinci kısımda ise ilk bölümde yaptığı insanoğlu felsefesine örnek olacak nitelikte bir öyküye yer vermiştir. kahramanın anlık düşünce değişimlerini, olaylar karşısında gösterdiği dengesiz davranışlarını, gururunu korumak isterken sergilediği tutarsız karakter biçimlerini, çok bildiğini ve kimse gibi olmadığını düşündüğü halde ezikliğe boyun eğdiği geri dönüşü olmayan durumlarını ve buna benzer bir çok insani anları analiz etmiştir.
hikayeyi ise vurucu ve acıklı bir şekilde bitirmiştir. ilk bölümde bahsettiği nankörlük duygusunun verdiği acıyı en içten derecede hissettirerek sonlandırmıştır.
kitabı okuyan herkes böbürlenerek "resmen beni anlatıyor yav" geyiği yapmasın. zira bir yeraltı
Puan vermedi·240 syf.·
2021 66. kitabı
Okumaya başladığım anda bu yazarı daha önce okumadığıma hayıflandım açıkçası. Nasıl olur da daha çok tanınmaz, bir çok klasik kitaptan daha tatmin edici bir hikaye . 40 yaşından sonra resim tutkusunun peşine takılan ve işini, evini, ailesini bir kalemde silen eski borsa simsarı Strickland karakteri bencil ve aşağılık bir adam olarak karşınıza çıkıyor ama kitabın sonunda empati kurup Ona hak vermeden edemiyorsunuz. Kitapta ilk izlenimci ressamlardan olarak tanıtılan bu kurgu karakter bence ilk minimalistlerden de olabilir. Sosyal kuralları ve yapmacık insanları, insan ruhunu daraltan şehir ve iş hayatını bırakıp kendine sade bir hayat seçmiş. Bu ağırliklarindan kurtulunca da en güzel resimlerini yapmış, dehasını ortaya çıkarmış.Modern insanın Strickland den öğrenecekleri var. Altı peniyi yerden almaktansa ayın güzelliğine bakmayı tercih etmiş. Standart okur için geç kalmış bir okuma.
