kezban kaplan
@azelda
46 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
Odamda pencerenin önünde durdum vw gün boyu yaşadıklarımı düşündüm.Bir kız çocuk doğmuştu bu yağmurlu kente biraz önce.Bir erkek bebek, erken doğumda ölmüştü.Her gün binlerce çocuk doğuyor, yüzlerce çocuk ölüyordu. Devletimiz hastane kuruyor ama içine düşük yaptıracak donanımı koyamıyordu çoğu kez.Yine de her gün, nüfusa yaklaşık 4. 400 çocuk ekleniyordu. Bu çocukları topluma kazandırmak için okullar yapıyor, binlerce çocuğun dimağını, yüreğini, ufkunu aydıñlıklara açarken,binlerce çocuğunda ışığını söndürüyor, karanlığa çeviriyordu yüzünü, hep aynı devlet.Beceriksiz, hantal, şaibeli devlet! Otelin adı,düşmanı denize döktügümüz ve bir millet olarak yeniden doğduğumuz günü simgeliyordu. Kurtuluşumuzu! Düşmanı yetmiş beş yıl önce denize döktüğümüz rıhtıma baktım, gözlerimi kısarak. Düşmanı yetmiş beş yıl önce denize döktüysek, bugün doğan kızın babası kiminle vuruşuyordu dağlarda?
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Ne denli acıdır ki Sabahattin Ali'nin, demokrasiye ilk adımların atıldığı yıllarda ortaya koyduğu sorunlar bugün de güncelliğini korumaktadır.Bunun içindir ki, bu yapıtın bugün de okunup üstünde düşünülmesinde büyük yararlar olduğu kanısındayım. Çağdaş Türk Dili, (2) Nisan 1988
Arada bir sevgi olmadan sadece çıkar ve servet için yapılan bir evliliği ne kadar ahlaklı buluyor sunuz? Ben evlilikte asaletin önemine inanmıyorum.Çünkü güzel bir bakış, bir tatlı tebessüm, en şiddetli asaleti bile yerle bir eder de ondan...
