Sadece aklın istikametinde hareket edersen insanlardan uzaklaşırsın. Duygularınla hareket edersen sürüklenirsin. Ruhunu açarsan ve dilediğin gibi yaşayamazsan sıkışırsın. Nasıl bakarsan bak, insanlarla yaşamak zordur.
Para önemlidir. Ancak senin için önemli şeyler çoğaldıkça, kaygılar uyku sırasında dahi peşinden gelmez mi? Aşk mutluluktur ancak bu mutlu aşk agırlaştıkça ve taşınması zorlaştıkça insan aşksız geçen zamanlarını dahi bir sever hale gelmez mi?
Mutluluk arttıkça hüzün de iyiden iyiye artar. Keyifli hissettikçe çekilen acı büyür. Bunları ayırmaya çalışırsan hayatın akışı bozulur. Bir araya getirmeye uğraşırsan başarısız olursun.
Uygarlık bireye özgürlük verip bir kaplan gibi onu vahşilestirdikten sonra, bu vahşiyi kafese tıkıyor ve dünyanın huzurunu koruyor. Oysa gerçek huzur bu değil. Bu hayvanat bahçesindeki bir kaplanın ziyaretçilerine bakarken boylu boyunca yatmasına benzer bir huzur.