Etrafım bunca suyla çevriliyken boğazım kupkuru kalmıştı.
"Düşün, bir şehirde yürüyorum ama o şehir beni tanımıyor” demişti hüzünlü bir sesle.
“Şehir seni niye tanısın ki haminne, ne o, Büyük İskender filan mısın? Hem şehir dediğin cansız bir şey, insan evladı mı sanki?”
“Peh, ettiği lafa bak şunun! Kim öğretti sana şehrin kendi halkını tanımayacağını? Ah siz zamane çocukları, bir şeyden anladığınız
yok. Şehir dediğin kendi halkına yabancıysa ölür. Değişmeden kalan tek şey denizdir ama ne yalan söyleyeyim, onun da artık tadı yok, suyu çok ama faydası yok...”
Sayfa 13 - YAPI KREDİ YAYINLARI
Saklananı görüp sobeleyen ebe mi yoksa ebeyi alt ederek sobeleyen saklanan mı daha talihlidir?
Elektrikler söndü
Karanlığı koynuma kaptım
Kalçaları ne güzel
Ve burnumda tütüyor
Sönmüş bir mum kokusu
Gözyaşı insanlara gülüş tanrılara mahsustur.(Homeros)
Palyaçolar bile kendisine gülünmesine izin vererek aslında kendimize gülmemiz için bize yardım ederler.