“Acaba” ile başlayan her ihtimal karanlıktı.Ama biz o ihtimallerin hep çok güzel,en azından mevcuttan daha güzel olduğunu düşünüyor,bu yanılgıyla kendi kendimizi yiyip bitiriyorduk.Oysa karanlıkların içinde kötü senaryolar da olabilirdi,mevcut halimizi mumla aratacak senaryolar…
“Varken nasıl yok olabilir insan? Ben o yokluğa düşman oldum. Bir karabasan gibi çöktü üstüme. Öyle ağır ki… Hiçbir şeyin varlığı anlam taşımadı ömrüm boyunca.”