Bu düşüncelerin bana nasıl azap verdiğini anlatamam. Düşüncelerimi kafamdan atmaya çalıştım ama bir bilgiyle birlikte. Üzüntüm de arttı. Ah keşke ormanında kalsaydım da açlıktan, susuzluktan, sıcaklıktan gayrısını bilmeseydim. Hisse etmeseydim ne garip şeydir? Bilgi ziynet karadaki yosun misali yerleşti mi Bir daha ayrılmaz oradan tüm düşünce ve duyguları silkeleyip atmayı arzuladığım oldu. Fakat öğrendim ki acı hissini yenmenin tek bir yolu vardır. Ve o da ölümdür.
Evvelden çöl gibi ve kasvetli olan bu yerin şimdi güzelim çiçeklerle, yeşilliklerle dolmasına şaşırıyordum. Haz veren yüzlerce koku yüzlerce güzel görüntü duygularımı hoşnut edip tazeliyordu.