Azra
@azradmrts
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Yüzyıllarca aşk, kadınların yaşamdaki özel alanı olmakla kalmadı, istediklerini elde edebilmelerinin tek veya temel geçidi de oldu. Erkekler, bir yere gelmek için yaşamda bir şey başarmak zorunda oldukları inancıyla yetiştirilirken, kadınlar aşk yoluyla ve sadece aşk yoluyla mutluluk, güvenlik ve prestij sağlayabileceklerini fark ettiler. Kültürel konumlardaki bu fark kadın ve erkeğin ruhsal gelişiminde mühim bir etki yaratmıştır. Mevcut bağlamda bu etkiyi tartışmak yersiz olabilir ama bunun sonuçlarından biri, nevrozlarda kadınların bir strateji olarak aşkı erkeklerden daha sık kullanmasıdır. Aynı zamanda öznel aşk inancı, talepte bulunmak için bir gerekçe işlevi görür.
Bir kişi kaygı yaşadığının ve faaliyetlerden kaçındığının da belirsiz bir biçimde farkında olabilir ya da hiç farkında olmayabilir. Örneğin karar verme, doktora gitme, mektup yazma gibi kaygıyla bağlantılı meseleleri, kendi haberi olmaksızın erteleyebilir. Veya "gibi yapar", yani; kafa yorduğu belirli faaliyetlerin -bir tartışmaya girmek, çalışanlara emir vermek, kendini diğer kişilerden ayırmak gibi- önemsiz olduğuna öznel olarak inanır. Ya da belirli şeyleri yapmaktan hoşlanmıyor "gibi yapar" ve onları bu temelde seçim dışı bırakır. Böylelikle partilere gitmenin önemsenmeme korkularına yol açtığı bir kız, kendini sosyal buluşmaları sevmediğine inandırarak partiye gitmekten bütünüyle kaçınabilir.