Azra
@azrax4
34 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Spoiler Yok
Normalde polisiye tarzı okumaktan pek hoşlanmam çünkü kitabın sonuna kadar tahminlerde bulunmak beni yorar ama bu kitap beni kendine aşırı bağladı. Zaten tam polisiye değil psikolojik gerilimi sonlara doğru artan bir kitap. Güzel kurgulanmış, olayı da iyi bağlanmış bir kitap. Kafamda yazarın istediği dışında bir soru işareti kalmadı. Sonunda özellikle okuru düşündürecek şekilde bırakılmış ama kitap yarıda kalmış gibi bir his yaratmıyor ki ben bu histen nefret ederim.
SPOİLER
Adam'ın Robin'le evli olduğunu okuduğumda kafayı yedim. Ben o mektupların hep Amelia'nın yazdığını zannediyordum. Hiç de sorgulamamıştım. Orayı okuduktan sonra en az bir 10 dakika durup hayatı sorguladım. O mektuplarda hiç Amelia'nın isminin geçmediğini nasıl farketmemişim.
Robin'in kitabın sonunda yine Adama dönmek istemesi sinir bozucuydu ama karakterini de bu şekilde daha iyi anlıyoruz bence. Robin annesini trajik bir şekilde kaybetmiş ve cinayet romanlarıyla ün salmış babasının, annesinin ölümünde parmağı olduğunu düşünerek yaşamış. Ne kadar doğru bilmiyoruz tabi. Babasının ihmalkar bir baba olduğuna eminim ama Robinin anlattığı kadar babasından psikolojik şiddet gördüğünü düşünmüyorum. Ölmeden önce Robine düşkünlüğünü görüyoruz ki dedektifin anlattığına göre de kızının mutlu olmasını istiyormuş. Sadede gelelim Adam'a geri dönmek istemesindeki sebep Adam'ı çok sevmesinden değil, hayatı boyunca kendini alıştırdığı acının içinde kalmayı seçtiğinden.
Adam da korkunç biri. Manipülatif, bencil, elindekinin değerini bilmeyen iğrenç biri. Sonda annesinin katilinin zaten o olduğunu öğrendik. Büyük ihtimalle kabullenemiyordu da. Amelia da vicdan yaptığından saçma sapan bir karakter gelişimi olmuş o da baya sıkıntılı yani.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Spoiler içermeden yazacağım
Öncelikle Dex yayınlarının yine korkunç çevirisiyle karşı karşıyaydık. Alıştık artık gelelim kitaba. Fantastik serilerde evrenin detaylı anlatılması gerektiğini düşünüyorum yoksa kitaba adapte olamıyorsunuz bu seride de bu sıkıntı var. İlk kitap biraz yavandı bu konuda, ben devamında bunu düzeltirler diye düşünüp çok takmadım ama 2. kitap da bir şey katmadı.
2. kitabı okurken çok zorlandım hatta yarıda bırakacaktım ama herkes sonunun hiç beklenmedik olduğunu söylediğinden kendimi zorlayıp okudum. Sonu şaşırtıcı mıydı evet okumama değdi mi hayır. Beni en çok sinirlendiren Cardan'ın okuduğumuz iki kitabın toplasan yüzde 10unda falan olması.Cardan'a bayılanları anlayamıyorum. Cardan'ın doğru düzgün sahnesi yok ki biz karakteri tanıyalım da sevelim. Jude'la olan ilişkileri de çok yavan asla duyguyu geçiremiyor bize. Gereksiz abartılmış bir seri.
Küçük Kadınlar'ın önce filmini izlemiştim ve filmde o kadar içerlemiştim ki Jo ve Lau'nun olmamasına, mutlu son gibi gelmemişti sonu. Bu yüzden kitabını okuyup karakterlerin tam olarak nasıl bir ruh halinde olduklarını bilmek istedim. Özellikle Jo'nun GERÇEKTEN mutlu olmasını görmek istedim. Bhaer'i de filmde hiç sevmemiştim ve Jo ile yakıştırmamıştım. Amy'den de nefret etmiştim. Ama onları kitapta karakter yapılarını çözerek daha iyi anladığımı düşünüyorum gerçi kitap karakterleri güzel ahlak temalı yazılmış bu da onları çok gerçekçi kılmamış. Neyse kitapta Jo'yu mutlu bir şekilde görebildin mi diye sorarsanız malesef hayır demek zorundayım çünkü en azından hikayeler yazmaya devam etmesini, hayallerindeki gibi bir yazar olmasını bekliyordum ama yazar onu bir anda, Jo'nun hiç karakterine uymayacak bir şekilde, neredeyse kendinden 15 yaş büyük bir adama aşık etti. Hadi bunun nedenini Jo'nun soğuk, sevgisiz bir hayat yaşayacağından korkmaya başlamasına bağladı ama NEDEN HİKAYELERİNİ YAZMAYA DEVAM ETMEDİ. Evli, mutlu bir yazar olabilirdi. Kendinden o kadar büyük biriyle evlenmesine de yorumsuzum sadece. Amy için ise onu ne sevdim ne de sevmedim diyebilirim. Galiba hâlâ Lau'yla evlendiği için sinir oluyorum.
Betimleme severim ama bu çok fazla ya. Olay çok az kitapta bu yüzden bir türlü odaklanamadım. Ayrıca anlatımdaki duygusal yoğunluk da beni yordu. Belki daha iyi bir kafayla bir daha okumayı denerim.
Açlık Oyunları serisini o kadar seviyorum ki tabiki de bu kitabı da okuyacaktım ve yazar her zamanki gibi mükemmel yazmış. Snow'un ne kadar bencil korkunç bir karakter olduğunu daha iyi anlamış olduk. Oldukça uzun bir kitaptı ve seriyle çok bir bağlantısı yok ama açlık oyunları evreninde kalmak için güzel bir kitap.Ve şimdi Hasatta Gündoğumu'nu okumak farz oldu.
