'' Çünkü efsaneler yazıldığında, bir kenarda durup seyreden adam olarak hatırlanmak istemedim. Torunlarım benim orada olduğumu, dişe dokunur bir şey yapmasam da hiç olmazsa ona karşı savaştığımı bilsinler istiyorum. ''
Gözlerimi kırpıştırdım ama bu kez güneşten değil, şaşkınlıktan.
Menekşe gözlerini gözlerime kitleyerek '' Çünkü'' diye devam etti '' tek başına savaşmanı istemedim. Ya da tek başına ölmeni. ''
'' Okuma yazman yok ama yine de avlanmayı, hayatta kalmayı öğrendin. Nasıl? ''
Ayağım kapının eşiğinde kalakaldım. '' Kendininkinden başka hayatlardan sorumluysan böyle olmaz mı? Ne yapman gerekiyorsa onu yaparsın.''
''Harry, böyle ıstırap çekmen hala insan olduğunu gösterir! Bu acı, insan olmanın bir parçası-''
''ÖYLEYSE-İNSAN-OLMAK-İSTEMİYORUM'' diye kükredi Harry.