imdat
Yok dayanamıyorum, bir kitaba başlayıp yarım bırakmaktan veya bir seriyi yarım bırakmaktan nefret ederim ama olmuyor yani sabredemiyorum. Okurken gerçekten sinir harbi geçiriyorum. Kadın aklımla dalga geçiyor resmen ya. Hiçbir şey mi manalı olmaz, hiçbir olayın mantıklı bi sebebi yok. Bi karakter atıyor ortaya en kötüsü en nefret dolusu bakışları olan bi tip 50 sayfa sonra aa bunu iyi yapalım aslında yaptığı her şeyin böyle bi sebebi olsun. Ya ama bize bi hissettir bunu karakterde damdan düşer gibi aniden aklına geldiği gibi yazamazsın. Dünyanın bi düzeni yok oturmuş hiçbir şey yok. Ölümüne korunan kaç yıllık şehir ortalık malı oldu. Önem verilen durumlar 5 dakika sonra harcanabilir bi konumda oluyor, e hal buyken ben okuduğumu ciddiye alamıyorum yani.
Zaten Ryhs ve Feyre beni çıldırtıyor yani her ortamda bi çekim muhabbeti ay tamam anladık en çok sizsiniz. Zamanında taciz edildiği için korunma olarak kütüphaneye sığınmış kadınlar hakkında konuşup bunun dramını yapıp 3 sayfa sonra orada sevişmekten bahsediyorlar ya gerçekten mi! Bu seriyi neden bu kadar çok seviyorlar hiç anlam veremedim maalesef. Yan karakterler daha aklı başında ama yine derinlik yok bi türlü okura geçmiyor. Yazar o an karar verip böyle bir şey olsun diyip yazıyor hissi veriyor.
Zaten 2. Kitaptan sonra sabrım dolmuştu çünkü onun serinin en iyi kitabı olduğunu söylüyorlardı. Hadi dedim inat ediyim biraz daha okudum, ki bu kitabın başı güzel başladı bence Tamlinin sarayını içten çökertme çalışmaları olsun, kemik toplayan adama ziyaret olsun güzeldi ama gerçekten her yerden bi saçmalık fırlıyor iki güzel olaya denk gelicem diye bu kadar vaktimi vermeye katlanamıyorum yani. Her şey çok zorlama Tamlin nefreti de başta geliyor mesela.
Yan karakterler daha sevimli mesela onları okusaydık sadece keşke
Spoiler
Yani o kadar doldum ki hangi birini desem gerçekten bilmiyorum. Serinin en güzeli kitabı denilen ve 9 puan alan bu kitap beni gerçekten hayal kırıklığına uğrattı. Ben ilk kitabını daha çok sevmiştim en azından yarısında romance okusak da bir şeyler olmuştu ve son kısmı kaynaklı kitabı kurtarmıştı ilk kitap denilip devam edilebilecek şekildeydi ama bu kadar Rhys hayranlığının sebebini anlayamadım açıkçası.
Kitap 3 kısımdan oluşuyor. İlk kısımda Tamlin den nefret ettirme çabası ve Tamlin in yaptığı her şeyin zıttını yapan Rhys e iteleme çabası hakim. Çok yapay bulduğum bir tercih ettirme şekli yani Tamlin tamam saçma şeyler yapıyor da o kadar nefretler içinde yanılıp tutuşulacak bir karakter değil bence. Sonuçta 2 ay öncesine kadar aşkından öldüğü hayatını ortaya koyduğu bir karakterdi. Neyse Rhys tabiki Feyre ye daha özgürlük tanıyan karakterini ortaya koyması için alan açan bir karakter.
İkinci kısımda tamamen Feyre ve Rhys ilişkisi zaten. Ben ilk kısımlarda bir yerde sanırım Kazan dan bahsediliyor böylece evren genişliyor, Feyre Rhys tarafından teste tabi tutuluyor Dokumacının evine gidiyoruz yok Kemik koleksiyoncusuna gidiyoruz buraları aşırı heyecanlı ve severek okudum ve ilerisi için de hyplandım açıkçası. Ama sanırım kitabın en güzel kısımları oralardı. Mesela kralın kazanı bulmasından bahsediliyor keşke bunları görebilseydik, Amren kitabın şifresini çözmeye çalışıyor, Azriel ve Cassian mucizevi bir şekilde girilen Hybern Kralı nın sarayına gidip geliyor oraları öğreniyor nasıl gireriz çıkarız dakikasına kadar plan kuruyor ama biz bunları görmek yerine Rhys ve Feyre okuyoruz ve bu olayların hepsi deus ex machina, mucizevi bir şekilde aniden çözülüveriyor. Durum böyle olunca tabi okur evrenden kopuyor ve mantık hataları çok daha fazla gözüne batmaya başlıyor.
Reklam
Okuyun okutun
Sarah j maas ne yaptın sen resmen kitabın içindeydim evet okumak uzun sürdü ama yaşattı bayıldım rys feyre mor azriel
Casriel bana ne yaptınız aşık oldum sinir oldum sevindim öldüm bittim fantastik kitaplarla bundan sonra Sarah j maas sıradaki gelsin
Feyre ve Rhys umarım hiç ayrılmazsınız da başkalarına bela olmazsınız. Ve Azriel... Sen bu kurgu için fazla mükemmelsin umarım ismini bile yazmak istediğim o kişiyle harcanmazsın. Seriye devam edebilirsem bil ki bu sadece senin içindir, teşekkürler.
Selamlar. Kitap çok iyiydi. Ben şahsen yazarın uzun uzadıya ilmek ilmek işlediği her bir olay örgüsünün kitabın finaline bağlanmasını çok seviyorum.
Feyre’nin Bahar Sarayı’na dönmesi ve aslında onu içeriden parçalamasını okumak bana aşırı geldi. Önceki kitaplara yazdığım yorumları okuduysanız benim Tamlin’i bu kadar şeytanlaştıramadığımı görmüşsünüzdür zaten. Ben bu kitabı bitirdiğimde yazarın daha çok duygusal hasar bırakabilmek için Tamlin’i kasıtlı olarak okurun gözünde bu kadar kötü bir adama dönüştürdüğü kanaatine vardım. Yani aslında kendi de bütün bu nefreti hak etmediğinin farkında ama yine de okuru bu tarafa kasıtlı olarak yönlendiriyor gibi hissettim ben. Yorumumun spoilerlı kısımında bu konuya geri döneceğim.
Bütün bu haksız nefret dramasını bir kenara bıraktığımda aslında Feyre’nin Bahar Sarayı’nı yavaş yavaş parçalamasını okumak bir nokta da tatmin ediciydi. Tamlin bunu hak etmiş miydi ya da gerçekten savaş ikliminin ortasında bu en doğru karar mıydı tartışılır ancak Feyre’nin hamlelerinin zekice olduğunu düşünüyorum. Bu kısımdaki tek eleştirim Dagdan ve Brannagh’nın, Feyre’nin demanti olduğunu ifşa etmemes üzerine. Bu sahnelerde kötü karakterlerimizin Tamlin’i manipüle etmesinin hiçbir yolu yok muydu gerçekten ? Üstelik Tamlin bu kadar aptal bir adamken. Yani bence bu kısımlarda yazar her şeyin Feyre’nin lehine ilerlemesini istemiş ama mantık noktasında ufak tefek boşluklar vardı bana göre.
Feyre Velaris’e döndükten sonra kendini geliştirdiği, savaş için stratejiler planladığı, ablalarıyla işleri yoluna koymaya çalıştığı, pazarlıklar yaptığı uzun bir gelişme bölümü okuyoruz. Dizi olsa izlemesi inanılmaz keyifli olurdu.
Yazarın hikaye boyunca verdiği felsefi mesajları çok sevdim. Aslında kim olduğunu kabullenme ve kendine karşı dürüst olma gibi
Kitabın konusu: Amarantha'nın zulmünden kurtulan bütün peri halkı barış içindedir ancak Feyre, Bahar Sarayı'nda kilitli kalmayı istememektir. Bahar Sarayı Lordu Tamlin ise tam tersini düşünüp onu daha çok sarayda kalması için ikna etmeye çalışır. Tam düğünlerinin olacağı gün Feyre hiç istemeyerek düğüne doğru gider, o sırada ortaya çıkan Gece Sarayı Lordu ise yaptıkları pazarlıktan bahsedip Feyre'yi düğününden kaçırır.
Kitap cidden fantasy olarak çok iyiydi. Özellikle son kısımlarda ortaya çıkan entrikaları daha çok sevdiğimi söyleyebilirim. Rhysand'a bayıldım. Feyre de ilk kitaba göre daha olgun ve akıllı kararlar verdi. Bunun dışında cidden diğer karakterleri de çok sevdim. Azriel favorim sanırım. Cassian, Mor ve Amren de çok iyiydi. Ayrıca umarım bundan sonra Nesta ve Elain'i de daha fazla görürüz. Tamlin... Lord olunca bozuldu resmen çocuk. Ayarlarıyla oynadılar sanki. Ayrıca kitabın çevirisi de berbattı. İngilizcem olsa orjinalini alır okurdum yani. Bazı yerler eksik çevrilmişti, bazı yerler çok saçma çevrilmişti. Hoppala, diyen karakter vardı. Kafayı yersin resmen. Son olarak kitap +18'di.
Spoi olabilecek yorumuma gelirsek kitaba 9 ve 10 vermek arasında çok gidip geldim. Sonra dedim ki fantasy artık ayrı bir tür ve bu kitap da o türde, o yüzden on vermek daha mantıklı geldi. Bunların dışında cidden Rhysand ve Feyre'nin yaşadığı aşka bayıldım. İyi ki Tamlin'e bel bağlamamışım diyorum, inanılmaz gıcık oldum. Artı bu kitapta Lucien de gıcık etti beni. Bahar Sarayı hiç sarmadı kısacası. Bunların dışında yan karakterlerin aşkını da görmeyi isterim çünkü çok merak ediyorum. Ve bu nasıl sondu ya... Bir yanım üzüldü, diğer yanım iyi mi oldu acaba, diye düşündü. Üçüncü kitabı da en kısa sürede okumayı düşünüyorum.
Kısacası seri güzel ilerliyor, kitabı da sevdim.
Reklam
Reklam