Böylece kutsal topraklara doğru, ta ki güneş bir gün daha önce hiç parlamadığı kadar parlayana dek gezinip yürürüz, belki de zihinlerimizde ve yüreklerimizde ışıldayıp, tıpkı sonbaharda bir kıyıya vurduğu gibi sıcak, dingin ve altın sarısı renkte bir uyanış ışığıyla tüm hayatımızı aydınlatana kadar.
en önemlisi de anı yaşamamayı göze alamayız. şu geçici yaşamda, geçmişi anımsamamak için geçici hayatının bir anını bile harcamayan kişi tüm fanilerden daha fazla kutsanmıştır.