Kitabı okuduktan sonra satrançtan çok insan zihni üzerine yazılmış etkileyici bir psikolojik inceleme olduğunu düşündüm. İlk bakışta bir satranç hikâyesi gibi görünse de, ilerleyen sayfalarda asıl konunun yalnızlık, baskı, özgürlük ve insanın zihinsel dayanıklılığı olduğu anlaşılıyor. Özellikle Dr. B.'nin yaşadığı tecrit süreci ve bu süreçte akıl sağlığını korumak için satranca sığınması oldukça çarpıcı bir şekilde aktarılmış. Kitap boyunca satranç, yalnızca bir oyun değil; insanın kendi iç dünyasıyla yaptığı mücadeleyi temsil eden güçlü bir sembol olarak kullanılmış. Dr. B.'nin zihninde oynadığı satranç oyunları, bir yandan hayatta kalmasını sağlarken diğer yandan onu yavaş yavaş bir takıntının içine sürüklüyor. Bu durum, insanın en güçlü silahı olan zihninin aynı zamanda en büyük düşmanı olabileceğini gösteriyor.
Anlatımı sade olmasına rağmen son derece akıcı roman. Karakterlerin psikolojik durumları ayrıntılı ancak yorucu olmayan bir dille aktarılmış. Özellikle izolasyonun insan üzerindeki etkilerine dair gözlemler, kitabın yazıldığı dönemin ötesine geçerek günümüzde de geçerliliğini koruyor. Romanın kısa olması da anlatımın gücünü artırıyor; gereksiz ayrıntılara yer vermeden okuyucuyu doğrudan hikâyenin merkezine taşımış ve roman içinde bunu dışarıdan bir ses gibi aktarmaya çalışılmış.
Genel olarak ise yalnızca satranç sevenlerin değil, insan psikolojisine ilgi duyan herkesin okuyabileceği bir roman. Kitabı bitirdiğimde aklımda kalan şey satranç hamleleri değil, insan zihninin baskı altında ne kadar dayanıklı ama aynı zamanda ne kadar kırılgan olabileceğiydi..
Bir gemi yolculuğu…
Bir dünya şampiyonu.
Ve yalnızlıkta parçalanan bir zihin.
Satranç – Stefan Zweig
Bu kitap bir oyunu değil, insan zihninin sınırlarını anlatıyor.
Dr. B.’nin mutlak yalnızlıkta bir satranç kitabına tutunarak hayatta kalma çabası.
Ama ironik olan şu:
Onu kurtaran şey, aynı zamanda onu deliliğin eşiğine sürüklüyor.
Zweig burada satranç taşlarını değil, insan ruhunu oynatıyor.
Mekanik bir zekâ ile yaralı bir bilinç karşı karşıya.
Akıl hem sığınak hem uçurum.
Kısacık bir metin ama bitirdiğinizde içinizde uzun bir sessizlik bırakıyor.
Bazen en büyük savaş, insanın kendi zihninde oynadığı oyundur.
Reklam
Selamlar, Zamanın Gölgesi'nin üçüncü kitabıyla geldim.
İkinci kitap fena bir yerde bitmişti. Ben ilk kitabı okuduğumdan beri her yerde bir alıntı görüyordum o sahneyi aşırı merak ediyordum o yüzden bu kitaba büyük bir heyecanla başladım.🩶
Kitabın başları çok kırıcıydı. İkinci kitabı bitirdiğimde Sarp sürünsün, acı çeksin dedim ama onun o hallerini okurken çok üzüldüm. Adam Sidem'siz kahroldu resmen.
Sarp'a ne kadar üzüldüysem Bella'ya iki katı üzüldüm. Sürekli Sidem'in nerede olduğunu sorması, Sidem'in onu terk ettiğini düşünmesi beni paramparça etti. Minik kalbi kırıldıkça ben de onunla kırıldım.
Sidem'in hastaneden çıktıktan sonra Sarp'la ilişkileri birbirlerine ne kadar aşık olsalarda tartışmalı, inişli çıkışlı geçti. Ama ikisininde birbirini bırakmaması ilişkileri için çabalayıp, adımlar atması çok hoşuma gitti.
Sarp'ın evlilik teklifi... Bayıldım o kadar anlamlı ve güzeldi ki..
ÇOK KISKANDIMM.
Son kitap için heyecanlıyım. Bu minik ailenin artık kalıcı bir mutluluğa ihtiyacı var. Ve umarım Bella minnoşumun dileğinin gerçekleştiğini okuruzz.
️4/5
S 
Satranç atranç, kısa olmasına rağmen bende uzun süre etkisi kalan kitaplardan biri oldu. İlk başta sadece satranç üzerine bir hikâye okuyacağımı düşünmüştüm ama aslında insan psikolojisini anlatan
Satranç atranç, kısa olmasına rağmen bende uzun süre etkisi kalan kitaplardan biri oldu. İlk başta sadece satranç üzerine bir hikâye okuyacağımı düşünmüştüm ama aslında insan psikolojisini anlatan
Mâverdî –A‘lâmü’n-Nübüvve
Gül suyu (mâü’l-verd) işiyle iştigal eden babasının mesleğine nispetle Mâverdî ismiyle meşhur olan Ebü’l-Hasen Alî b. Muhammed b. Habîb el-Basri 364/974 yılında Basra’da
Reklam
Reklam