— Hayır, bana bakmadı, beni bakışlarıyla sarıp sarmaladı;
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hüzün beni yokladığı zaman, özellikle geceleri ve neden olduğunu bilmeden içimden ağlamak geldiği zaman, yüzümü, dudaklarımı, gözlerimi bu altın gibi saçlarla örtmek ve bu saçların arasından süzülen ve onun kokusuyla dolan havayı solumak ne tatlı olur kim bilir!
— Sevmeyi öğrenmesi gereken insan sensin, Mauricio. Öyleyse... adam... olmayı da!
— Hayır, hangi türden olursa olsun, hiçbir dilenciye dayanamam, üstelik böyle, gözleriyle sadaka dilenenlere. Bana bakışlarını bir görsen!
— Bir değişiklik var gibi geliyor bana.
— Bunu da nereden çıkarıyorsun?
— Küçük Bey'in yüzü değişmiş.