"Buna dayanabilecek miyim? Gözleri şu kapının boşluğunu doldurunca, bir gelincik gibi kıpkırmızı ya da bir zambak gibi bembeyaz kesilmeyecek miyim acaba? Kalbim çatlamayacak mı?"
Ve şimdi yalnızlığımın gökyüzünde Eugenia'nın iki gözü bana parıldıyor. Annemin gözyaşlarının ışıltısı ile bana parıldıyorlar. Ve var olduğuma inandırıyorlar beni, tatlı düş!