devin ☆
@b0nvoyag3
"Blue blood, red tears, my existence itself is a doubt"
4 okur puanı
Nisan 2026 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Okuduğumu gören herkesin manyak muamelesi yaptığı ve "gerçekten özgür iradenle mi okuyorsun bunu?" diye sorduğu o kitap. Evet, özgür irademle başladım ve özgür irademle bitirdim. Anna'nın duygu karmaşalarını kitap ilerledikçe bizzat yaşadım. Kitap aklınıza gelebilecek her duyguyu barındırıyor: sevgi, nefret, mutluluk, keder, özlem, stres, öfke... Kitabın başlarında oldukça saf olduğunu sandığımız bir aşkın gitgide kirlenmesi ve kördüğüm haline gelmesi yazarın dili ne kadar ustaca kullandığını hatırlatıyor. Yalnız şunu da söylemeden geçemeyeceğim, Tolstoy Levin'in tarım ve ekonomi hakkındaki fikirlerini biraz daha arka planda bırakıp o bölümleri kısaltsaymış okuması çok daha kolay ve çok daha akıcı bir kitap olurmuş. Ne yalan söyleyeyim, bazen Levin'e fazlasıyla sinir oldum ve artık sussa da kitap Anna'nın bakış açısına dönse diye düşündüm. Yine de okuduğum için asla pişman değilim. Beni uzun süre etkisi altında bıraktı.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Tesadüfen filmini izlemem sonucu başlama kararı aldığım bir kitaptı. Muhtemelen aldığım en doğru kararlardan. Jane Austen'in yaşadığı dönemi çok başarılı şekilde yansıttığını ve okuyucuyu içine çektiğini düşünüyorum. Elizabeth'in iç dünyasını tasvir etme şekline, alışık olduğumuz "aşk"lardan farklı bambaşka duyguları yansıtmasına bayıldım. Hala ara sıra bu kitap aklıma geldikçe uzaklara dalar giderim. Kitabı elinize aldığınız gibi o döneme gidiyor ve bulunduğunuz yerden tamamen kopuyorsunuz. İngilizce versiyonunu da aldım, uygun bir zamanda orijinal dilinde de okumak istiyorum.
Kitaba başladığım gibi akıcı diliyle beni oradan oraya sürükleyen ve bir çırpıda biten bir kitaptı. Okuduğum zamanlarda kitabı elimden bıraktığımda bile kendimi "Acaba sonrasında ne olacak" diye düşünürken buluyordum. Jack London'ın akıcı ve sürükleyici dili her kitabında olduğu gibi burada da kendini gösteriyor. 2 ana karakterin hayat felsefelerinin çatışmasını okumak ise oldukça keyifliydi. Sonunda olan Wolf Larsen'a oldu maalesef. Keşke hafızam silinse de tekrar okusam dediğim kitaplardan
