فَاَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ مَٓا اَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِؕ
وَاَصْحَابُ الْمَشْـَٔمَةِ مَٓا اَصْحَابُ الْمَشْـَٔمَةِؕ
وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَۙ
اُو۬لٰٓئِكَ الْمُقَرَّبُونَۚ
Biri, amel defteri sağından verilenlerdir; ne mutlu o sağından verilenlere!
Diğeri amel defteri solundan verilenlerdir; ne bedbaht o solundan verilenler!
Önde olanlar; (erdem, amel ve ödülde) önde olanlar;
İşte onlar nimetlerle dolu cennetlerde Allah'a en yakın olanlardır.
...demek ki yaşayabildikleri kadar yaşamaya karar vermişler. Her gençte olması gereken umut onlarda da varmış, bir gün kaderlerini değiştirecek bir şey olacağına inanmışlar.
Enes'ten (r.a) rivayet edilmiştir:
Hz. Peygamber'in yanında iken bir cenazeye rastlandı. İnsanlar öleni hayırla yâd ettiler. Hz. Peygamber (s.a.v) "Vacip oldu" buyurdu. Sonra başka bir cenazeye rastlandı. İnsanlar onun kötülüklerini andılar. Hz. Peygamber (s.a.v) yine "Vacip oldu" buyurdu. Bunun üzerine "Ey Allah'ın Rasûlü! Her ikisi için de "vacip oldu" buyurdun" dediler. Hz. Peygamber (s.a.v) "Topluluğun şahitliği (makbuldür). İnananlar, Allah'ın yeryüzündeki şahitleridir" buyurdu.
Ubeydullah b. Utbe'den rivayet edilmiştir: Ömer İbnü'l-Hattabı şöyle derken işittim:
İnsanlar Allah Rasûlü (s.a.v)döneminde vahiy ile değerlendiriyorlardı. Artık vahiy kesilmiştir. Şimdi ise biz sizi görebildiğimiz davranışlarınıza göre değerlendiririz. Bize iyi davranışlar sergileyen kişiye güveniriz ve onu kendimize yaklaştırırız. Yalnızken yaptıklarında ise bizim herhangi bir sorumluluğumuz yoktur. yalnızken yaptıklarından hesaba çekecek olan Allahtır. Kim de bize kötü davranışlar sergilerse içinin güzel (kalbinin temiz) olduğunu söylese bile ona güvenmeyiz ve onu tasdik etmeyiz.