bilge berke
@b_berk
13 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
dönemin tarihi olayları, edebi akımlar, felsefi görüşlerin yanı sıra aşk, hayatın anlamı gibi pek çok konuda fikri olan yüzünüzü güldüren, meraklandıran, heyecanlandıran harika bir eser. uzun
Acılar içinde ölümü bekleyen bir adamın ; hayatına, işine, ailesine ve hastalığının gelişime karşı düşüncelerini anlatan bir eser. Daha önce tecrübe edilmesi imkansız bir olayın, bu kadar gerçekçi ifadelerle anlatılması karşısında şaşkınım. Evet okuması çok zor bir hikaye çünkü ölümün hikayesi bu. Ama yaşamın kıyısındayken ümit, merhamet arayışı, sağlıklı olanlara hissedilen öfke, hayatının olması gerektiği gibi olup olmadığının sorgulanması çok başarılı bir şekilde işlenmiş gerçekten.
suat derviş'in ilk okuduğum kitabı çılgın gibiydi. bana biraz yavan gelmişti açıkçası. okuma grubumuzdaki arkadaşların da tavsiyesiyle istanbul'un bir gecesini okumaya başladım. "durum edebiyatı" olarak ifade edilen; aynı olay çerçevesinde birbiriyle kesişen hayatların, o anki yaşadıklarını okumak çok keyifli. bu tip anlatımları sinemada da hep sevmişimdir. tabi suat derviş bu anlatım tekniğini 1930larda deneyerek, Adalet Ağaoğlu'na (Bir Düğün Gecesi) ve belki daha pek yazara öncülük etmiş. kullanılan teknik dışında yaratılan karakterler de çok gerçekçi ve başarılı. hiçbir karaktere de kızamıyoruz. çünkü yazar hepsine eşit mesafede yaklaşmayı başarabilmiş; kimseye kızmıyor, yargılamıyor. herkes dönemin koşullarında, eğitim ve maddi durumları nispetinde yaşam mücadelesi veriyor. istanbul'un bir gecesinde; veremli, parasız bir anne kaza geçiren oğluna kan parası ararken; başka bir kadın yasak aşkının düğününe giderken özenle diktirdiği elbisesinin yetişmesi için sabırsızlanabiliyor. bütün bunlar olurken parasız büyüyen ali; okuyarak, çalışarak kendisi için kazandıklarının yanında birine yardım etme hissiyle bir gecede başka biri olarak doğabiliyor.
okuma grubumuz sayesinde yazarla tanışmış oldum. çok da memnun oldum:) romanya edebiyatından hiç okuma yapmamıştım daha önce. yazar, memleketi olan ibrail'in yanısıra lübnan, istanbul gibi şehirlerdeki hayatı kendisine konu edinmiş. zaten yaşamı da bu bölgelerde geçmiş. kira kiralina da tuna nehrinin kıyısında bulunan ibrail şehrinde başlıyor. kardeşi kira ve annesiyle geçen mutlu çocukluğu, onlardan ayrı düşmesi, şehir şehir onları ve sevgiyi arayışı anlatılıyor. hikayenin bazı kısımlarında istanbula hatta harem hayatına da, yer vermesi; yabancı bir misafire kötü muamele edip göndermişiz hissini yaşattı bana. tabi yaşananlar çok acı. ama sonunda aradığı sevgiyi dostlukta salepçi baba yanide bulması beni mutlu etti.
aslında hikaye güzel ama sanki biraz dağınık gibi. bazı kısımlar biraz ortada kalıyor. belki çcuklukla başlayan ergenlikle süren bir süreç anlatıldığı için, o dönemin heyecanı ve coşkusuna bunu bağlayabiliriz. ama yine de ben hikayeyi de kapak tasarımını da çok beğendim.
yazarın anlatım tarzını çok çok sevdim. yaşını başını almış torun sahibi bir erkeğin; çocukluğuna, gençliğine, evliliğine, aşklarına anımsama yöntemiyle geçmişine geri dönmesi. geçmişteki hislerini, bakış açısını olgunken değerlendirmesi. ve bütün bunları günümüz koşullarıyla anlatırken, geçmişten gelen ve kitabın sonuna kadar saklanan sırlarla anlatıma heyecan katması gerçekten enfes.
kahramanımız arkadaşlarıyla geçen çocukluğundan başlayarak, üniversitede yaşadığı aşklarına uzanan serüvenini anlatıyor. sevgilisini çocukluk arkadaşlarıyla tanıştırırken de kaderini değiştiriyor. sevgilisiyle ayrılmasına rağmen , eski dostuyla evlenmiş olması onda travma yaratıyor ve hayatına ailesinden ve arkadaşlarından uzakta devam ediyor. evlenip, çocuk sahibi oluyor, boşanıyor, torunu oluyor ve eski hayatıyla bir mektupla yüzleşmek zorunda kalıyor. eski dostunun intiharı ve kendine bıraktığı miras olan günlüğünün peşine düşerken aslında kendi geçmişinin de izini sürüyor.
eski dostunun ve kendisinin lisede iken tarih nedir sorusuna verdikleri cevap da kitabın sonu kadar etkileyiciliğini koruyor.
kahramanımız "tarih zafer kazananların yalanlarıdır" derken eski dostu finn " tarih, belleğin kusurlarının belgelemenin yetersizlikleriyle buluştuğu noktada üretilen kesinliktir." diye cevap veriyor.
