Babaaa çok sıkılıyorum deliler dm yeee
Anneee, Babaaa diye seslendi o çocuklar. Duyamadık...
Reklam
6 Şubat...
Şubat ayı en kısa aydı ama tarihin en uzun gecesini yaşattı bize. Bir anda şehirler sustu, hayaller enkaz altında kaldı, anneler çocuklarının adını haykırdı, çocuklar annelerinin kokusunu aradı… O gece enkazdan çıkan bir çocuğun askerin omzunda uyuyakalması, bir itfaiyecinin kurtardığı kediye “Enkaz” adını koyması, 128 saat sonra mucizevi kurtuluşlar… Hepsi hala yüreğimizde kanayan yara. Ama en çok da kurtarılamayanlar acıtıyor: “Babaaa… Zeydan amca babamı kurtar” diye yalvaran minik kızın sesi, Tüm ailesini kaybeden babanın “Hala 6 Şubat’tayız” deyişi, Mezarsız kalan on binlerce can… Unutmadık. Unutturmayacağız. Bu acıyı unutan insan olur mu? Rahmetle, özlemle, isyanla anıyoruz… 🖤🥀
1000Kitap
Relax olcan babaaa
Benim Rusça yazdiklarimi anlıyorsunuz galiba. Rezil olduk BABAAA
26 kaçan balık büyük olur
bir gün yaşlı bir balıkçı, yetiştirmek için yanına bir delikanlı almış. birlikte balığa çıkmışlar. delikanlının ilk işiymiş bu. yaşlı balıkçının her hareketini takip ediyor, işin inceliklerini öğrenmeye çalışıyormuş. denizin ortasında bir yere gelince yaşlı balıkçı takayı durdurmuş. delikanlıyla birlikte ağı suya atmışlar. bir süre bekledikten sonra sıra ağı toplamaya gelmiş. yaşlı balıkçı dümeni tutarken delikanlı da balıkçının tarif ettiği şekilde ağı toplayıp çekiyormuş. o sırada ağın içinden irice bir balık, ağlardan kurtulmuş. delikanlı son anda kaçan balığı fark etmiş, “amanın, balık gidiyor!” diye bağırmış ama balık hızlıca suyun içine doğru yüzüp gözden kaybolmuş. “dert etme” demiș yaşlı balıkçı, “öyle tek tek her balığın peşine düșecek olursak ohoo. ağdakileri çıkarsak bize yeter.” “öyle deme babaaa” demiş delikanlı, ne balıktı görmeliydin. nah kolum kadar. nasıl gitti anlamadım. hiç abartmıyorum, kuyruğu şu tuttuğumuz balıklar kadar vardı. kolay kolay gelmez öyle bir balık bir daha. balık değil, balina yavrusu mübarek!” “biliyorum, biliyorum” demiş ihtiyar gülerek. delikanlı şaşırmış. “sen de gördün mü baba?” diye sormuş. “yok görmedim ama kaç yıllık balıkçıyım be evlat. bilirim ki, kaçan balık büyük olur.” *** işte böyle, insan elinden kaçırdığı fırsatın büyüklüğüyle hayıflanır durur. belki o kadar da büyük bir fırsat değildir, hatta pire kadardır ama elden bir kaçtı mı, insanın gözüne dağ kadar büyük gelir. selcen yüksel arvas - atasözleri ve hikâyeleri (85) (carpe diem)
Atasözü
Reklam
Reklam